ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Οι Αγωνιστικές ΚΙνήσεις – Συσπειρώσεις στους ΟΤΑ,

πρωτοεμφανίστηκαν στον κλάδο το 1989-1990 από αγωνιστές που είχαν αναφορά στο αριστερό εργατικό κίνημα. Η ταξική ενότητα ξεκίνησε να σφυρηλατείται μέσα από τους μεγαλειώδεις αγώνες εκείνης της περιόδου για την μονιμοποίηση των συμβασιούχων όπου η επίδραση και η αποφασιστικότητα των αγωνιστών ,εκείνης της εποχής, ήταν καθοριστική για την νικηφόρα έκβαση του αγώνα.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις, πρωτοστάτησαν και «ανδρώθηκαν» την περίοδο των μεγάλων κινητοποιήσεων για τις μονιμοποιήσεις των συμβασιούχων 1989-1992, με τις μαχητικές απεργίες -συγκεντρώσεις και καταλήψεις της χωματερής, δίνοντας το στίγμα μιας μαχητικής εργατικής  πρωτοπορίας, που επέβαλλε στον κλάδο τις απεργίες μέχρι τη νίκη (αποκορύφωμα η 24ημερη απεργία του ’92), με καθημερινές πραγματικές συγκρούσεις  στα γκαράζ των Δήμων (Αθήνας), της χωματερής και στους δρόμους της πόλης, που εμφανίστηκαν με μαζικό τρόπο τακτικές ανακαταλήψεων χώρων και συγκρούσεις με αστυνομία με όλα τα μέσα που διαθέταμε, αξιοποιώντας τη δημιουργική αυτενέργεια εκατοντάδων εργαζομένων.

Συμβολή των κινήσεων μας, αποτέλεσε και το κίνημα του 1999-2000, με τη δημιουργία επιτροπής από ελάχιστα πρωτοβάθμια σωματεία και πολλές επιτροπές συμβασιούχων που φτιάχτηκαν, με «έδρα» το Δημαρχείο  του ΤΑΥΡΟΥ, κόντρα στην συμβιβαστική  γραμμή του συνόλου των δυνάμεων της ΠΟΕ ΟΤΑ, μια γραμμή υποταγής  στην αστική αντίληψη  που έβαζε όρους και προϋποθέσεις για όποια δυνατότητα παραμονής στη δουλειά χιλιάδων ανθρώπων (5συνεχη χρόνια στη δουλειά κλπ). Αποκορύφωμα αυτής της προσπάθειας ήταν  και η απεργιακή κινητοποίηση τις 16 Φλεβάρη 2000, από την επιτροπή των συμβασιούχων και 5-6 σωματείων, με την κατάληψη της χωματερής.

Κατά την διάρκεια και στην συνέχεια, συγκροτήθηκαν ως ένα ανεξάρτητο ρεύμα στο συνδικαλιστικό κίνημα των ΟΤΑ, με πλούσια συνδικαλιστική δράση. Δώσαμε πνοή και ελπίδα στο κίνημα ενάντια στα μνημόνια μέσα από την συνολική δράση των παρεμβάσεων του Δημοσίου και Ιδιωτικού τομέα με συσπείρωση δεκάδων σωματείων και την δημιουργία συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων.

Οι Α.ΚΙ.Σ. – ΟΤΑ δεν έλειψαν ποτέ από την εκπροσώπηση του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕ ΟΤΑ (μέχρι και σήμερα), ενώ για τρεις θητείες υπήρχε εκπροσώπηση στην Ε.Ε. της ΠΟΕ ΟΤΑ και για δύο στην Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ. Ωστόσο η συμμετοχή στα δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια όργανα δεν ήταν αυτό που καθόριζε την στάση μας καθώς πιστεύουμε στην τόλμη και στην δοκιμή νέων μορφών συσπείρωσης και δράσης για ένα άλλο κέντρο αγώνα από τον υποταγμένο συνδικαλισμό, ικανό να οργανώνει την πάλη των εργαζομένων.

Στο πλαίσιο αυτών των αντιλήψεων ως Α.ΚΙ.Σ. – ΟΤΑ πρωτοστατήσαμε στην ανάπτυξη και την οργάνωση του αγώνα με δυναμικές μορφές για την παραμονή των συμβασιούχων 5μηνης διάρκειας (τότε) κοινωφελούς εργασίας στην δουλειά αλλά και την διεκδίκηση δικαιωμάτων στην εργασία σύμφωνα με την Σ.Σ.Ε. με αποτέλεσμα το πρόγραμμα να μετατραπεί σε 8μηνη διάρκεια (όχι σε κατάργησή του και μονιμοποίηση τω εργαζομένων όπως διεκδικούσαμε) αλλά και την κατοχύρωση πολλών δικαιωμάτων για τους εργαζόμενους (άδειες, κ.α.).

Δώσαμε την μάχη και την ιδέα εφαρμόζοντάς την στην πράξη μέσα από πρωτοβάθμια σωματεία που δραστηριοποιούμασταν ενάντια στην αξιολόγηση με την μορφή απεργίας – αποχής, θέτοντας παράλληλα και το ιδεολογικο-πολιτικό περιεχόμενο ενάντια στην αξιολόγηση του δημοσίου.

Πρωτοστατήσαμε σε αγώνες για την μείωση ωραρίου στους παιδικούς σταθμούς. Αγωνιστήκαμε μαζί με όλους τους εργαζόμενους για την μονιμοποίηση των συμβασιούχων το 2016-2017 προχωρώντας στα σωματεία μας σε καταλήψεις όλων των δημοτικών καταστημάτων εμπνέοντας και άλλα σωματεία και δίνοντας επιπλέον δύναμη και αποφασιστικότητα στον αγών για την μονιμοποίηση τους.

Είμαστε οι μόνοι που διαφωνήσαμε με την υπαναχώρηση και το κλείσιμο των καταλήψεων στο οποίο προχώρησαν οι συνδικαλιστικές παρατάξεις της ΠΟΕ ΟΤΑ και δεν δεχτήκαμε ως λύση την προκήρυξη με μοριοδότηση την οποία, εκ του αποτελέσματος πλέον, την βλέπουν και «άλλοι» ως λανθασμένη επιλογή.

Δώσαμε και δίνουμε τις μάχες στα σωματεία μας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, στο δημαρχιακό τσαμπουκά, στο ρουσφετολόϊ, στην προστασία των εργαζομένων για την παροχή ΜΑΠ – Γάλα – Προληπτική Ιατρική κ.α.

Είμαστε αντίθετοι στον συνδικαλισμό που κυριαρχεί σήμερα, που υποτάσσεται σε εργοδοτικές-δημαρχιακές, κυβερνητικές ή κομματικές επιλογές και συμφέροντα. Είμαστε απέναντι στον αστικοποιημένο συνδικαλισμό της υποταγής και της «ώριμης πρότασης», στον συνδικαλισμό του «κριτικού ακολουθητισμού» και της γραμμής της «κομματικής εκτόνωσης».

Θέλουμε να συμβάλλουμε στη δημιουργία μιας νέας ταξικής ενότητας μέσα στο εργατικό κίνημα, με τη συμμετοχή μας σε κοινή δράση με άλλα εργατικά σχήματα και Συσπειρώσεις του Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα.

Προσπαθούμε να συμβάλουμε στην συγκρότηση γραμμής ρήξης και ανατροπής πάνω σε διεκδικήσεις που εκφράζουν τα συνολικά συμφέροντα των εργαζομένων (και όχι μόνο τα «ιδιαίτερα», κλαδικά, ομοιοεπαγγελματικά, επιχειρησιακά, κ.ο.κ.) δημιουργώντας μια νέα ταξική αγωνιστική ενότητα απέναντι στον κατακερματισμό και τη διάσπαση.

Βάζοντας αιτήματα που θα καλύπτουν τις συλλογικές ανάγκες της τάξης όπως π.χ. «να επιστραφούν όλοι οι κλεμμένοι μισθοί» (13ος-14ος), «υπογραφή αξιοπρεπών συλλογικών συμβάσεων εργασίας με καθολική ισχύ», «πραγματικές αυξήσεις μισθού» (1000 ευρώ εισαγωγικός), «35ωρο, 7ωρο 5ημερο παντού», «μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας».

Εργατικό κίνημα με σταθερό προσανατολισμό στον πολιτικό αγώνα για τα οικονομικά δικαιώματα που θα ανατρέπει-καταργεί νόμους και δημοσιονομικά σύμφωνα, βροντοφωνάζοντας ότι «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη».

Δεν αποτελούμε «παράταξη» ή το μακρύ χέρι κάποιου κόμματος, συμμετέχουμε και συνδιαμορφώνουμε τις θέσεις μας με βάση την ταξική θεώρηση που διαθέτουμε και την πολιτική ωριμότητα που κατακτάμε μέσα στους αγώνες. Η αυτοτέλεια της δράση μας στηρίζεται στην ταξική ανεξαρτησία από κράτος – εργοδότες και κόμματα. Δεν θεωρούμε ότι έχουμε το αλάθητο σε αυτά που λέμε, πιστεύουμε όμως ότι αποτελούμε μια αγωνιστική ταξική συνιστώσα που έχει βάλλει και συνεχίζει να βάζει την σφραγίδα της στον κλάδο και στο συνδικαλιστικό κίνημα των ΟΤΑ.

Φιλοδοξία μας είναι, να δυναμώσει, μέσα στο χώρο των ΟΤΑ, ένα ανεξάρτητο – ταξικό – αγωνιστικό – ενωτικό κίνημα, που θα διεκδικεί όλα όσα μας αρνούνται και μας αφαιρούν καθημερινά από δικαιώματα και κατακτήσεις, που θα πρωτοστατεί στην συγκρότηση εργατικής συμμαχίας για έναν συνολικό αγώνα για την ανατροπή της πολιτικής του μαύρου μετώπου κεφαλαίου – Ε.Ε. – αστικής πολιτικής με όποιο πρόσημο κυβερνητικής διαχείρισης και αν εμφανίζεται.

Εμείς επιδιώκουμε την κοινή δράση με κάθε μαχόμενη δύναμη του κινήματος,για να ανθίσουν οι εργατικοί αγώνες, για να ανοίξει ο δρόμος για ένα άλλο, ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα.

Θέλουμε να συζητήσουμε με χιλιάδες εργαζόμενους τους στόχους και κυρίως την ανάγκη για μια άλλη πορεία του εργατικού κινήματος. Να βάλουμε πλάτη στην αναγκαία ταξική ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος,ώστε να μπορεί να δίνει νικηφόρους αγώνες, να αλλάζει συσχετισμούς, να δημιουργεί ρήγματα και ανατροπές στην κυρίαρχη πολιτική, τα μέτρα και την επίθεση του κεφαλαίου.

• Για να ξαναγίνει ο ταξικός συνδικαλισμός υπόθεση της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζομένων και όχι μια κακόηχη λέξη και ασχολία επαγγελματιών και κομματικών επιτελείων.
• Για να δυναμώσουν τα σωματεία, οι επιτροπές αγώνα, οι συνελεύσεις, τα πολύμορφα κύτταρα εργατικής δράσης, διεκδίκησης, αλληλεγγύης και πολιτισμού στους χώρους δουλειάς.
• Για τη βαθύτερη και αποτελεσματικότερη θεωρητική και πολιτική επεξεργασία και εξοπλισμό των αγωνιστών.
• Για ένα συνεκτικό, πανελλαδικό δίκτυο πρωτοπόρων εργαζομένων, μαχητών και μαχητριών της ταξικής ανασυγκρότησης.