ΝΕΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ, ΙΔΙΟ ΦΤΩΧΟΛΟΓΙΟ

Μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να αντιμετωπιστεί η είδηση για αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων μέσα από την ψήφιση του νέου μισθολογίου. Προβλέπει αυξήσεις οριζόντιες, όπως λέγετε, που δεν είναι πάνω από 50 ευρώ καθαρά τον μήνα για κάθε εργαζόμενο.Μιλάμε για 1,7 ευρώ περίπου την ημέρα. Αυξήσεις που δεν ξεπερνούν μεσοσταθμικά το 4,5% όταν το προηγούμενο έτος η πραγματική μείωση του μισθού μας έφτασε το 10%.

Όχι μόνο κοροϊδεύουν τους εργαζόμενους και όλη την κοινωνία αλλά μας λένε και στα μούτρα ότι αυτοί θα συνεχίζουν να θησαυρίζουν και να προστατεύουν τις εισηγμένες εταιρείες στα χρηματιστήρια, τις εταιρείες υγρών καυσίμων, τις ιδιωτικές εταιρείες ενέργειας τον κατασκευαστικό κλάδο, τις τράπεζες τα funds αλλά και την τουριστική βιομηχανία.

14 χρόνια και πλέον δεν έχουμε δει αυξήσεις ως δημόσιοι υπάλληλοι αντιθέτως, έχουμε δει να κόβεται ο 13ος και ο 14ος μισθός, να παγώνει η μισθολογική εξέλιξη κλιμακίων για μία διετία, να εξαφανίζονται επιδόματα την ίδια στιγμή πού τρέμουμε στο άνοιγμα λογαριασμών ενέργειας, κομπιάζουμε στο βενζινάδικο, κοιτάμε απλά τις βιτρίνες των σούπερ μαρκετ στα τυριά και τα αλλά είδη πρώτης ανάγκης. Τελικά ο μισθός των δημοσίων υπαλλήλων έχει υποχωρήσεις 40% τα τελευταία χρόνια.

Ποιους νομίζουν ότι κοροϊδεύουν;

Η αλήθεια είναι ότι θέλει ο Μητσοτάκης και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να κλείσει το μισθολόγιο μέσα στο καλοκαίρι για να βάλουν ταφόπλακα στις όποιες αγωνιστικές διεκδικήσεις για αυξήσεις στους μισθούς υπάρχουν, γνωρίζοντας ότι τα επόμενα χρόνια επανερχόμαστε στα ματωμένα πλεονάσματα και θα είναι πολύ πιο δύσκολα. Την ίδια στιγμή βέβαια δίνει αυξήσεις έως και 30% στα επιδόματα θέσης ξεκαθαρίζοντας σε ποιους στηρίζετε για να εφαρμόσει την αξιολόγηση και την πολυπόθητη σύνδεση μισθού παραγωγικότητας.

Συνένοχοι σε αυτή τη διαδικασία και σε αυτή τη λογική είναι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες στο τριτοβάθμιο όργανο (ΑΔΕΔΥ) αλλά και πολύ περισσότερο στο δευτεροβάθμιο όργανο, η ΠΟΕ-ΟΤΑ, οι οποίες όλα αυτά τα χρόνια όχι μόνο δεν διεκδίκησαν πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, όχι μόνο όταν ψιθύριζαν για αυξήσεις πρότασσαν πάντα τα πλαίσια της δημοσιονομικής σταθερότητας και τα πλαίσια των ευρωπαϊκών οδηγιών, αλλά και όταν ανέγραφαν στις ανακοινώσεις τους το αίτημα για την αύξηση μισθού, αυτό ήταν γενικό, αφηρημένο, χωρίς αγωνιστικό πλαίσιο και πλάνο απλά για να γεμίσουν τη σελίδα με αιτήματα.

Σε αυτό το πλαίσιο άλλωστε είναι και οι ανακοινώσεις » διαμαρτυρίας » για το νέο μισθολόγιο και την συνάντηση με το προεδρείο της ΚΕΔΕ από την πλειοψηφία της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Για την συνάντηση δε με την ΚΕΔΕ, συμφώνησαν για την ¨καλή¨ αξιολόγηση ( για αυτό στην σύσκεψη των προέδρων των συλλόγων μελών της ΠΟΕ – ΟΤΑ που έγινε στην Αθήνα όλα τα στελέχη της Συνδικαλιστικής Ανατροπής προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση έχει τελειώσει και ότι δεν μπορούμε να επανα-προκηρύξουμε απεργία-αποχή από αυτήν), για την κατάργηση του νόμου Βορίδη και ότι οι εργαζόμενοι με πολλά χρόνια συμβάσεις (!) πρέπει να μονιμοποιηθούν και όλα αυτά πως αλλιώς;;;;;μιας και για την Συνδικαλιστική Ανατροπή «οι απεργίες είναι ξεπερασμένες» ………μόνο με ευχολόγια, άντε και λίγα δικαστήρια… Η απόλυτη ΥΠΟΤΑΓΗ !!!

Από την άλλη πλευρά, αδιέξοδη και εγκλωβισμένη στα πλαίσια της διαμαρτυρίας είναι η τακτική των δυνάμεων του ΠΑΜΕ με την άρνηση να διευρύνουν τους απεργιακούς αγώνες όταν ο λαϊκός παράγοντας βγήκε στο προσκήνιο. Δεν είναι τυχαίο ότι ενώ η ακρίβεια εκτοξευόταν και καταβρόχθιζε μισθούς και συντάξεις δεν υπήρξε καμία συνέχεια της μεγάλης απεργίας στις 9 Νοέμβρη ούτε τον Μάρτη μετά το έγκλημα των Τεμπών που ο κόσμος της εργασίας βγήκε ορμητικά στο προσκήνιο. Συμφώνησαν στην συνδικαλιστική απραξία κατά την προεκλογική περίοδο για την συλλογή ψήφων. Σερνόντουσαν πίσω από απεργίες χωρίς προοπτική, για τα μάτια του κόσμου και αρνιόντουσαν την συμβολή τους για την οργάνωση του αγώνα από τους ίδιους τους συμβασιούχους για την μονιμοποίηση τους. Εξηγήθηκε πλέον και αυτή η στάση τους μετά την συμπλήρωση από πλευράς της ΔΑΣ στο αίτημα για: «μονιμοποίηση των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις» με την φράση «με κρατική χρηματοδότηση».

Αλήθεια;;;πιστεύει κανείς ότι με αυτόν τον συνδικαλισμό στην ηγεσία μπορούμε να νικήσουμε;;;; ούτε να οργανώσουν αγώνες δεν θέλουν. Ας είναι καλά τα κοινωνικά δίκτυα και οι δημόσιες σχέσεις για όλους αυτούς. Ωστόσο ο κλάδος έχει ιστορία και μνήμη. Γνωρίζει ότι οι μόνες φορές που νίκησε ήταν όταν ξεπέρασε τα όρια του εφικτού και του σοβαρού που τους έβαζε ο πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ. Όταν δεν συμβιβάστηκε και όταν αποφάσισε να συγκρουστεί με τις δομικές αρχές του συστήματος, το κέρδος και την εκμετάλλευση (ελαστικές μορφές εργασίας). Μόνο όταν καταλαβαίνει ο εργαζόμενος, ότι η σύγκρουση θα πάει μέχρι τέλους και όχι για να βγούνε απλά κάποιοι στα κανάλια είναι έτοιμος να αγωνιστεί.

Ως Αγωνιστικές ΚΙνήσεις Συσπειρώσεις στους ΟΤΑ καταθέτουμε το πλαίσιο πάλης και δράσης προκειμένου οι εργαζόμενοι να το κάνουμε πράξη, ελπίδα αγώνα και νίκης. Το ίδιο πλαίσιο καταθέτουμε και ως Παρεμβάσεις Δημοσίου στην ΑΔΕΔΥ και σε ολόκληρο το δημόσιο. Η τύχη των αγώνων είναι μόνο στα χέρια μας.

Οι εργαζόμενοι, πρέπει να γυρίσουμε το νέο μισθολόγιο-φτωχολόγιο ως απαράδεκτο. Είναι μακριά και πέρα από τις πραγματικές μας ανάγκες.

Να διεκδικήσουμε μέσα από μαζικές γενικές συνελεύσεις και ποικιλόμορφες μορφές δράσεις( απεργίες, απόχες καταλήψεις, συγκεντρώσεις) πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς μας.

• κατώτατος εισαγωγικός μισθός 1.000 ευρώ καθαρά. Συνεχής αύξηση-αναπροσαρμογή των μισθών με βάση τον τιμάριθμο.
• επαναφορά του 13ου 14ου μισθού
• Μισθολογική ωρίμανση κάθε δύο χρόνια για όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες
• Επιστροφή του χαμένου κλιμακίου της διετίας 16-17
• Καμία σύνδεση του μισθού με την αξιολόγηση. Λέμε όχι στο ρουφιάνο-μπόνους «πριμ» παραγωγικότητας.
• Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις
• Μείωση του χρόνου εργασίας (35ωρο ,5νθήμερο)
• Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
• Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, την ενεργειακή και διατροφική φτώχεια και την έλλειψη στέγης.
• Κατάργηση του ΦΠΑ και κάθε έμμεσου φόρου στα είδη πρώτης ανάγκης και διατροφής. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ.
• Για την ενέργεια διεκδικούμε: ρεύμα, πετρέλαιο, βενζίνη, φυσικό αέριο φθηνά για το λαό. Διατιμήσεις τα τιμολόγια του ρεύματος και των καυσίμων. Κατάργηση των χρηματιστηρίων της ενέργειας κόντρα στην πολιτική της ευρωπαϊκής ένωσης των ιδιωτικοποιήσεων και του ανταγωνισμού της αγοράς.
• Αφορολόγητο 12.000 ευρώ και 4.000 για κάθε παιδί.
• Για τη στέγη κανένας πλειστηριασμός και καμιά έξωση. Κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου σε βάρος λαϊκών στρωμάτων ντόπιων και προσφύγων. Δικαίωμα στη στέγη σε όλους με πραγματική προστασία της λαϊκής κατοικίας. Κατοχύρωση του ακατάσχετου της πρώτης κατοικίας.
• Υπερασπιζόμαστε τα δημόσια αγαθά ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις
• όχι στις ιδιωτικοποιήσεις. Να επιστρέψουν οι εταιρείες στο δημόσιο όπως η ενέργεια, το ρεύμα, το νερό,οι μεταφορές, τα βασικά κοινωνικά αγαθά και οι υπηρεσίες των δήμων σε όφελος του λαού. Κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ

Καλούμε τους/τις εργαζόμενους/ες σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα να πάρουν την υπόθεση του αγώνα στα χέρια τους, με γενικές συνελεύσεις και αυτοοργάνωση σε κάθε χώρο εργασίας και, ενάντια στην κυβέρνηση, το κράτος και την εργοδοσία, να διεκδικήσουν τον μισθό, τη μόνιμη και σταθερή εργασία, τα εργασιακά/κοινωνικά δικαιώματα τους και τη ζωή που τους/τις αξίζει, μέσα από τα σωματεία και τη συλλογική αγωνιστική δράση.