Τι κι αν μήνυσε στους εργαζόμενους η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, πως «η υποχρεωτική αργία της Πρωτομαγιάς (!!!) μετατίθεται για την Τρίτη 7 Μαΐου 2024, γιατί συμπίπτει με τη Μεγάλη Τετάρτη». Ή ότι «η απόφαση μετάθεσης της αργίας της Πρωτομαγιάς (!!!) για την Τρίτη του Πάσχα, έγινε προκειμένου να μην διαταραχθεί η οικονομική δραστηριότητα της αγοράς σε μία περίοδο σημαντική για το εμπόριο & τους καταναλωτές» (!!!). Μάλιστα, «η απόφαση αυτή υπενθυμίζει τη σπουδαιότητα της ημέρας που λειτουργεί ως εφαλτήριο σκέψης και δράσης, ώστε να βελτιωθεί ο εργασιακός βίος των πολιτών». Μπλα, μπλα, μπλα… θα έγραφε κάποιος που θα τους έκανε «ήρωες» καρτούν. Η εργατική αριστοκρατία, τα επαγγελματικά στελέχη – όχι μόνο της εργοδοσίας – τσίμπησαν χωρίς την παραμικρή αντίρρηση.

Έσπευσαν να ενημερώσουν μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ως εκπρόσωποι τύπου της κυβέρνησης, για την μεταφορά της «αργίας» της πρωτομαγιάς. Άλλωστε, για όλους αυτούς δεν ήταν ποτέ τίποτε άλλο, από άλλη μία αργία.

Η εργατική τάξη κι η νεολαία, όμως – πάντα ξεροκέφαλες – τη θεωρούν απαράδεκτη και πλήρως αντιδημοκρατική παρέμβαση που επιχειρεί η κυβέρνηση της ΝΔ, με θράσος για πολλοστή φορά στις εκδηλώσεις της Εργατικής Πρωτομαγιάς. Πριν μία δεκαετία περίπου το είχαν επιχειρήσει ξανά και είχαν πάρει την δυναμική απάντηση του εργατικού κινήματος. Παλιότερα ήταν για προφύλαξη από τον κορονοϊό.

Τώρα η έγνοια τους για την αγορά, κ.ο.κ.

Η Εργατική Πρωτομαγιά δεν είναι κρατική γιορτή, ούτε τους ανήκει, για να αποφασίζει η εκάστοτε κυβέρνηση πότε θα πραγματοποιηθεί. Είναι ΑΠΕΡΓΙΑ, είναι παγκόσμια μέρα τιμής και αγώνα της εργατικής τάξης, κατακτήθηκε με αγώνες και αίμα και δεν μπορεί καμία κυβέρνηση να την «ετεροχρονίσει».

Η επιλογή της κυβέρνησης της ΝΔ μόνο τυχαία δεν είναι. Μετά την λυσσαλέα επίθεση που έχει εξαπολύσει σε δεκάδες αγωνιστές του συνδικαλιστικού κινήματος που δεν υποτάσσονται και δεν υποκύπτουν. Κτυπώντας την εργατική 1η Μάη, εξαπολύει προληπτικά πυρά για να κτυπήσει τους εργατικούς, λαϊκούς και νεολαιίστικους αγώνες της επόμενης μέρας, καθώς θέλει να ρίξει τα βάρη του κόσμου τους, μετά την κρίση και την πανδημία στις πλάτες των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, σύμφωνα με τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. Δεν είναι τυχαίο, απ’ αυτή την άποψη, πως και η «μεταφορά του εορτασμού» γίνεται για τη δεύτερη μέρα μετά το Πάσχα, για να περιοριστούν οι όποιες επιπτώσεις στην κερδοφορία τους.

Εξάλλου, το ταξικό εργατικό κίνημα και οι μαχόμενες συλλογικότητες του κόσμου της εργασίας, έχουν αποδείξει όλο αυτό το διάστημα πως έχουν υψηλό επίπεδο κοινωνικής ευθύνης και προτάσεις.

Η επίθεση που δέχεται η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, οι αγρότες και η νεολαία είναι εξαιρετικά βίαιη. Μάλιστα η κυβέρνηση, δεν μένει σε κανένα μέτωπο «ανενεργή» την περίοδο αυτή, αλλά ετοιμάζει σφοδρότερη επίθεση την επόμενη μέρα των Ευρωεκλογών σε μισθούς και συντάξεις, στη θωράκιση (υπεραντιδραστική) του νομικού οπλοστασίου της, στην Υγεία, την Παιδεία, την εμπλοκή μας στα πολεμικά μέτωπα του ΝΑΤΟ.

Δεν απαντιούνται όλα αυτά βεβαίως από τον υποταγμένο κυβερνητικό συνδικαλισμό τύπου ΓΣΕΕ, που έβαλε λουκέτο όλο αυτό το διάστημα στηρίζοντας με «θρησκευτική ευλάβεια» τις κυβερνητικές επιλογές. Αλλά ούτε με αναστολή κινητοποιήσεων, με αναβολές για «να τα πούμε μετά» ή με συμβολικές εκδηλώσεις και διασπορά κινήσεων.

Είναι σταθμός η Απεργία την 1η Μάη, στο φόντο όλων των εξελίξεων (πόλεμος σε όλα τα μέτωπα, Τέμπη, ακρίβεια, ανεργία, κλπ), με την όξυνση του κοινωνικού ζητήματος, την κοροϊδία της δήθεν αύξησης του κατώτατου μισθού με ελάχιστα ψίχουλα.

Απέναντι στην τακτική αποκλιμάκωσης και ήττας που προωθεί ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, αλλά και απέναντι στη λογική για άνευρες κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας και συμπερασμάτων που έχει το ΠΑΜΕ, οι ταξικές ανυπότακτες δυνάμεις χρειάζεται να πρωτοστατήσουν στην προώθηση ενός σχεδίου αγωνιστικής κλιμάκωσης, συντονισμού και ανάπτυξης της μαχητικότητας του εργατικού κινήματος με πολιτικό και διεκδικητικό πλαίσιο ανατροπής της κυβερνητικής επίθεσης, που θα στοχεύει τα κέρδη και θα απαιτεί ριζική βελτίωση, γενναίες αυξήσεις και συλλογικές συμβάσεις, μείωση του χρόνου εργασίας, κ.α. αιτήματα για την ζωή της εργατικής τάξης.

Σε αυτή την κατεύθυνση, οι δυνάμεις του σύγχρονου, ακηδεμόνευτου, ταξικού εργατικού κινήματος προβάλλουν μέσα σε όλες τις κινητοποιήσεις με ένα απελευθερωτικό πλαίσιο στόχων πάλης.

Που ετοιμάζεται για τις μάχες του επόμενου διαστήματος. Η νέα επίθεση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων της ΝΔ, η μόνιμη λιτότητα, η βαρύτατη φορολόγηση των λαϊκών στρωμάτων, η «απελευθέρωση των αγορών» και οι μαζικές ιδιωτικοποιήσεις κάτω από τις σημαίες του «προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης» της ΕΕ.

Η επιθετική συμμετοχή στις πολεμικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, η επίθεση κι η βίαιη καταστολή στα δικαιώματα, στις λαϊκές ελευθερίες, πρέπει, μπορούν και θ’ ανατραπούν, από ένα ταξικά ανασυγκροτημένο, μαζικό εργατικό και λαϊκό κίνημα με ισχυρή ενωτική, ανατρεπτική, στάση μακριά από συναινετικές λογικές και υποκλίσεις.

Η μαζική οργή της εργατικής τάξης και της νεολαίας που ξεδιπλώνεται μέσα από διάφορους δρόμους και εκφράζεται με μια σειρά μορφές όλο το προηγούμενο διάστημα, «πολιορκεί» την κυβέρνηση της ΝΔ, το αφήγημα της

«παντοδυναμίας» της δέχεται πλήγματα.

Ωστόσο, η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση, ούτε θέλει, ούτε μπορεί να εκφράσει την ανάγκη για ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, γιατί συναινεί στον πυρήνα και την ουσία της στρατηγικής για την κερδοφορία, την πολιτική και τη στρατηγική της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Στην κατεύθυνση αυτή χρειάζεται άμεση απάντηση όλου του κινήματος, συνολικά, του εργατικού συνδικαλιστικού και της νεολαίας, με νέες κινητοποιήσεις, κλιμάκωση και πολιτική απάντηση στην κυβερνητική πολιτική. Για τον λόγο αυτό καλούμε όλα τα σωματεία, τους εργαζόμενους, να προβούν σε μαζικές γενικές συνελεύσεις για να πάρουν αποφάσεις αγωνιστικής κλιμάκωσης και συντονισμού των ανυπότακτων εργαζομένων που δεν συμβιβάζονται προκειμένου να οργανώσουμε την αντεπίθεση με εναρκτήριο λάκτισμα την απεργιακή συγκέντρωση της πρωτομαγιάς για αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά του 13^ου-14^ου μισθού, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, κ.α.

Για μια άλλη κοινωνία που θα ανταποκρίνεται στις λαϊκές, εργατικές ανάγκες, απαλλαγμένη από τα δεσμά των αναγκών του κεφαλαίου και των κερδών του. Τώρα χρειάζεται πραγματικός αγώνας και συγκέντρωση δυνάμεων!

Τώρα χρειάζεται μια μαζική, ταξική, αγωνιστική Εργατική Πρωτομαγιά, με απεργία και διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις της χώρας. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Συσπειρώσεις (ΑΚΙΣ) σας καλούμε στις πρωτομαγιάτικες απεργιακές συγκεντρώσεις εργατικών σωματείων και ταξικών συλλογικοτήτων σε όλες τις πόλεις της χώρας, και τις πορείες που θα ακολουθήσουν.