ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΙΑΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΟΝ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ, ΤΗΝ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ
ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΤΑΞΙΚΟ, ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟ-ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ, ΑΝΤΑΞΙΟ ΤΩΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ
«ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥΣ»
Έχουν περάσει περίπου δεκαέξι (16) χρόνια από τότε που οι ελληνικές κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΔΗΜΑΡ, ΛΑ.Ο.Σ., ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ), ευθυγραμμισμένες πλήρως με τις εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των δανειστών, εφαρμόζοντας τα περιβόητα «μνημόνια», ξήλωσαν και κατήργησαν εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Δεκαέξι χρόνια μετά, διαπιστώνουμε ότι ο κατήφορος αυτός συνεχίζεται με αμείωτη ένταση: οι μισθοί μειώνονται κάθε χρόνο σε σχέση με την ακρίβεια και τον πληθωρισμό, με αποτέλεσμα ο οικογενειακός προϋπολογισμός των εργαζομένων να μην επαρκεί ούτε για το δεκαπενθήμερο.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση των «υποκλοπών», των «Τεμπών», του «ΟΠΕΚΕΠΕ» και της γενικευμένης διαφθοράς επιτίθεται εκ νέου σε ό,τι έχει απομείνει στον δημόσιο τομέα και ειδικότερα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Με νέο πειθαρχικό «δίκαιο» χουντικής έμπνευσης επιχειρείται να ανοίξει ο δρόμος για μαζικές απολύσεις στο ήδη υποστελεχωμένο Δημόσιο και να μπει φίμωτρο σε όποιον διαμαρτύρεται, αντιδρά και αγωνίζεται. Ο 13ος και ο 14ος μισθός εξακολουθούν να παραμένουν ανύπαρκτοι, ενώ το πάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων για τη διετία 2016-2017 εξακολουθεί να ισχύει.
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ:
Οι ελλείψεις προσωπικού σε όλες τις υπηρεσίες έχουν γίνει κανονικότητα. Παρ’ όλα αυτά, άνοιξε νέος παιδικός σταθμός στη Σαπφούς χωρίς καμία πρόσληψη. Οι οδηγοί αναγκάζονται να εργάζονται 30 ημέρες τον μήνα λόγω έλλειψης προσωπικού. Στις διοικητικές υπηρεσίες, στο Γραφείο Προσωπικού, στην Οικονομική Υπηρεσία, στην Τεχνική Υπηρεσία αλλά και σε όλες τις υπηρεσίες, οι συνάδελφοι έχουν ξεπεράσει τα όριά τους.
Πάνω από το 40% των εργαζομένων σε όλο τον Δήμο εργάζεται με ελαστικές σχέσεις εργασίας και με δικαστικές αποφάσεις, χωρίς να τους αναγνωρίζεται η προϋπηρεσία τους «Πολλοί εργάζονται εδώ και 5, 10 και 15 έτη και αμείβονται με τον κατώτατο μισθό.» έχοντας «συνεταίρους» στην «τσέπη» τους δικηγόρους, όμηροι της εκάστοτε δημοτικής αρχής.
Πολλοί χώροι εργασίας παραμένουν ακατάλληλοι και επικίνδυνοι. Στο Πράσινο και στο Γκαράζ δεν υπάρχουν αποδυτήρια. Ο χώρος των εργαζομένων στο Κοιμητήριο είναι απαράδεκτος και επικίνδυνος. Στον χώρο της Πρόνοιας, στο Δημαρχείο και σε άλλες υπηρεσίες καταγράφονται σοβαρά προβλήματα. Στο Ρέντη, παρά τις παρεμβάσεις που έγιναν μετά από αγώνα και επιμονή των «ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ», απαιτούνται ακόμη ουσιαστικές παρεμβάσεις. Σοβαρά ζητήματα υπάρχουν και σε παιδικούς σταθμούς που στεγάζονται σε παλιά και ακατάλληλα κτίρια (Εσπερίδων, Ισμήνης, Κρέμου, Αραπάκη, Σωκράτους), καθώς και στο Δημοτικό Στάδιο.
Τη διετία 2024-2025 δεν χορηγήθηκαν τα προβλεπόμενα Μέσα Ατομικής Προστασίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλειά μας. Η αποτίμηση σε χρήμα για το 2024 έγινε με καθυστέρηση και τα ποσά που αποδόθηκαν ήταν κατά πολύ μικρότερα από αυτά που ορίζει η νομοθεσία. Οι συνάδελφοι του πρώην Νομικού Προσώπου εξαιρέθηκαν, ενώ η αποτίμηση σε χρήμα για το 2025 δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα. Παρότι η προληπτική ιατρική εξέταση οφείλει να γίνεται κατ’ έτος, έχει να πραγματοποιηθεί από το 2023.
Το ανθυγιεινό επίδομα δεν χορηγείται σε όλους τους δικαιούχους (γενικών καθηκόντων, νοσηλεύτριες, φυσιοθεραπεύτριες κ.ά.), ενώ σε πολλές περιπτώσεις καταβάλλεται μειωμένο (καθαρίστριες).
Οι σχολικές καθαρίστριες, παρότι πολλές εργάζονται 15 και 20 χρόνια, αμείβονται με τον εισαγωγικό μισθό, χωρίς αναγνώριση προϋπηρεσίας, ενώ πολλές από αυτές εργάζονται με μειωμένο ωράριο. Με μειωμένο ωράριο εργάζονται και αρκετοί συνάδελφοι στη Φιλαρμονική.
Στον Πολιτισμό και στον Αθλητισμό, σχεδόν στο σύνολό τους, οι εργαζόμενοι απασχολούνται με απαράδεκτες συμβάσεις αντιτίμου.
Και ενώ τα προβλήματα συσσωρεύονται, η διοίκηση επιχειρεί την ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών, όπως το Πράσινο, και φέρνει από την «πίσω πόρτα» αναπτυξιακές εταιρείες μέσω προγραμματικής σύμβασης με αναπτυξιακή εταιρεία της Περιφέρειας.
ΝΑ ΗΤΤΗΘΟΥΝ ΟΙ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΩΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ ΚΑΙ ΔΕΚΑΝΙΚΙ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ
Και ενώ υπάρχουν αυτά και άλλα τόσα προβλήματα, η απερχόμενη εργοδοτική πλειοψηφία του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου, σε πλήρη ταύτιση με τη δημοτική διοίκηση, έχει βάλει τα δύο τελευταία χρόνια κυριολεκτικά «λουκέτο» στον Σύλλογο, προκειμένου να κάνει πλάτες στη διοίκηση και να αποτρέψει κάθε συλλογική αντίδραση των εργαζομένων. Οι συνεδριάσεις του Δ.Σ., παρότι προβλέπεται να γίνονται κάθε 15 ημέρες, γίνονταν αραιά και πού (ανά δίμηνο ή τρίμηνο), χωρίς ουσιαστική λειτουργία και χωρίς ενημέρωση των εργαζομένων. 0 λόγος είναι προφανής, φοβούνται τη φωνή των εργαζομένων, φοβούνται μήπως οι εργαζόμενοι φέρουν σε δύσκολη θέση τη διοίκηση που τους στηρίζει.
0 Σύλλογός μας είναι ο καθένας και η καθεμία από εμάς. Η ενεργή συμμετοχή μας είναι ο μόνος τρόπος να διασφαλιστεί η δημοκρατική λειτουργία του σωματείου υπέρ των εργαζομένων. Ο μηχανισμός του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού μπορεί και πρέπει να ανατραπεί. Η ταξική ανασυγκρότηση του Συλλόγου μας περνά μέσα από τη συμμετοχή των συναδέλφων στη λήψη αποφάσεων για τα μικρά και μεγάλα ζητήματα που τους αφορούν και πρέπει να έχει στο επίκεντρο τη ζωή με αξιοπρέπεια και την ερ/ασία με ασφάλεια. 0 Σύλλογός μας μπορεί και πρέπει να πρωτοστατήσει, μαζί με άλλα σωματεία, στη διεκδίκηση των αιτημάτων μας.
Ως «ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ», με τα λάθη και τον παρορμητισμό μας, αλλά με βαθιά πίστη ότι η ζωή που ζούμε δεν μας αξίζει και ότι μπορούμε να επιφέρουμε μεγάλες, αν όχι ριζικές, αλλαγές, δείχνουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στη συλλογικότητα, στη δύναμη των πολλών, στη διάθεση να συνθέσουμε και να απαιτήσουμε. Σταθερή και μόνιμη δουλειά, να ζούμε από έναν μισθό, να ζούμε τη ζωή μας με αξιοπρέπεια.
Στο πλαίσιο αυτό, ως «ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ», την προηγούμενη διετία βρεθήκαμε δίπλα σε κάθε εργαζόμενο, περνώντας από τους περισσότερους χώρους εργασίας, συζητώντας και ακούγοντας τα προβλήματα από αυτούς που τα βιώνουν. Μαζί με τους εργαζομένους, αναγκάσαμε τη διοίκηση να πάρει πίσω την απόλυση συναδέλφισσας. Μπλοκάραμε, σε συνεργασία με τους συναδέλφους του Πρασίνου, την ιδιωτικοποίηση της υπηρεσίας, την ίδια ώρα που ο πρόεδρος έλεγε το αμίμητο «άλλο εργολαβία, άλλο ιδιωτικοποίηση».
Δώσαμε μάχη για τη βελτίωση των συνθηκών στο αμαξοστάσιο στο Ρέντη και τα καταφέραμε. Παλέψαμε για την παροχή των ΜΑΠ αλλά και για την αποτίμησή τους σε χρήμα. Αναδείξαμε και, μαζί με τους εργαζομένους, απαιτήσαμε την ορθή καταβολή του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας. Οργανώσαμε συσκέψεις με συμβασιούχους.
Διοργανώσαμε εκδηλώσεις για σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τους εργαζομένους, καθώς επίσης και πολιτιστικές δράσεις (θεατρικές παραστάσεις, εκδρομές κ.λπ.).
Παρεμβήκαμε στα Δημοτικά Συμβούλια, απευθυνθήκαμε σε υπηρεσιακούς παράγοντες, προσφύγαμε στην Επιθεώρηση Εργασίας, στον τεχνικό ασφαλείας και στον γιατρό εργασίας, ενώ παράλληλα ενημερώσαμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσές μας με ανακοινώσεις για ζητήματα απεργιακών κινητοποιήσεων, για προβλήματα των υπηρεσιών, για όσα συζητήθηκαν στα Δ.Σ. του Συλλόγου — καθώς δεν υπήρχαν ποτέ πρακτικά — αλλά και για την ανάγκη συγκρότησης ενός ανατρεπτικού εργατικού κινήματος που θα ανοίγει δρόμους, όχι μόνο ως μορφή πίεσης στη γραφειοκρατία και στα όρια που εκείνη θέτει, αλλά και που θα βαδίζει αυτοτελώς, με κινητήριο δύναμη τα πρωτοβάθμια σωματεία και τις αποφάσεις τους.
Ως «ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ», έχουμε επανειλημμένα επισημάνει ότι όσο τα Σωματεία παραμένουν κάτω από τον έλεγχο του εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού, οι εργοδότες, οι κυβερνήσεις και οι δήμαρχοι θα συνεχίσουν να στραγγίζουν τα δικαιώματα των εργαζομένων, οργανώνοντας νέες επιθέσεις στο εισόδημα και στα δικαιώματα μας.
Απαιτείται άμεσα, με όρους ενότητας και ανεξάρτητης ταξικής οργάνωσης και δράσης, να αλλάξουμε τους συσχετισμούς στα Σωματεία. Να μπουν φραγμοί και να ανατραπεί το σημερινό κλίμα. Να ηττηθούν οι συνδικαλιστές και οι παρατάξεις που λειτουργούν ως συμπλήρωμα και δεκανίκι των διοικήσεων και των δημάρχων. Να ηττηθεί ο κομματικός συνδικαλισμός που προτάσσει το κομματικό συμφέρον και διασπά το εργατικό κίνημα.
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ
ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ
Για έναν σύλλογο ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Ταξικό, Αγωνιστικό, Αποτελεσματικό
- Με εργαζόμενους, αγωνιστές και αγωνίστριες που δεν θα διστάσουν να ορθώσουν το ανάστημα τους μπροστά σε κανέναν δήμαρχο-εργοδότη, που θα είναι, σε κάθε στιγμή, η φωνή όλων των συναδέλφων.
- Με αυτούς και αυτές που θα βγαίνουν πάντα μπροστά και θα συγκρούονται με κάθε διοίκηση, κυβέρνηση και αντιλαϊκή πολιτική τους, ανεξαρτήτου χρώματος και κόμματος.
- Με αυτούς και αυτές που οι συνάδελφοι θα μπορούν πάντα να στηριχτούν και που θα αγωνίζονται αδιάκοπα, κάθε μέρα, για τα συμφέροντα και τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων.
- Με αυτούς και αυτές που έχουν μάθει στην συλλογικότητα, στην αλληλεγγύη και στην αξιοπρέπεια.
- Με αυτούς και αυτές που δεν πτοούνται παρά την λάσπη, τα ψέματα και τα ύπουλα «χτυπήματα” των δημάρχων ή των εντολοδόχων τους υπό το προσωπείο του συνδικαλισμού.
- Με αυτούς και αυτές που στέκονται με περηφάνεια πάντα στην πρώτη γραμμή του αγώνα για ζωή δίχως εκμετάλλευση και αδικία.
- Με αυτούς και αυτές που δεν χρωστάνε σε κανέναν την θέση εργασία τους, που δεν τους «βόλεψε» κανένας και για αυτό μπορούνε και μιλάνε!
Όλους αυτούς και όλες αυτές θα τους βρούμε «ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ». Εκτός του «καθώς πρέπει» συμβιβασμένου συνδικαλισμού. Εκτός του υποταγμένου στο κόμμα συνδικαλισμού.
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ – ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ
ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ