ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΟΥΜΕ – ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ

Το 51ο συνέδριο της ΠΟΕ-ΟΤΑ έρχεται μετά τη συγκλονιστική Απεργία της 28ης Φεβρουαρίου, ενάντια στην πολιτική που γεννά μικρά και μεγάλα «Τέμπη», ανθρωποθυσίες στους βρώμικους βωμούς των κερδών του κεφαλαίου. Που μένει αδιάφορη για τις σύγχρονες ανάγκες μας, τις μετρά ως κόστος, είτε ως ευκαιρία για νέες επιχορηγήσεις στο κεφάλαιο. Το μήνυμα έχει σταλεί. Μέσα από τις μικρές και μεγάλες συλλογικότητες, τις γειτονιές, τα σπίτια μας, τα Σωματεία και τους Συλλόγους εκφράστηκε η δύναμη του λαού! Γιατί, αυτοί που παράγουν τον κοινωνικό, τον πολιτιστικό κι οικονομικό πλούτο της χώρας μας μπορούν και οφείλουν να πάρουν την υπόθεση και το μέλλον στα χέρια τους, σαρώνοντας τα πάντα στο διάβα τους.

Τρομοκρατημένη η κυβέρνηση της Ν.Δ. από τις συλλογικότητες και την ταξική τους αλληλεγγύη εντείνει την επίθεσή της με αυταρχισμό κι ένταση της κρατικής καταστολής. Με κατάργηση του ασύλου, αστυνομική επέμβαση πάνοπλων αστυνομικών ακόμα και στις πορείες για τα Τέμπη, συλλήψεις και διώξεις των αγωνιζόμενων εργαζόμενων και φοιτητών, στοχεύουν στην υποταγή και την τρομοκράτηση του κινήματος, του λαού και της νεολαίας. Δεν θέλουν καμία αντίσταση και ανυπακοή στις αντιλαϊκές πολιτικές της Ε.Ε. – ΟΟΣΑ – ΔΝΤ – ΣΕΒ, τις οποίες υπηρέτησαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, με προσήλωση στα Σύμφωνα σταθερότητας της ΕΕ, τα μνημόνια, τα ματωμένα πλεονάσματα, τις ιδιωτικοποιήσεις, την «εμπορευματοποίηση» του περιβάλλοντος και του πολιτισμού. Ως «υπηρετικό προσωπικό» στις ανάγκες του κεφαλαίου αγωνίζεται να εξασφαλίσει τα κέρδη τους, την ανταγωνιστικότητά τους, την ανάπτυξή τους, θυσιάζοντας ακόμα και τις ζωές των οικογενειών μας!

Η χώρα μας μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε μια Ειδική Οικονομική Ζώνη, γιατί τα δικαιώματά μας είναι εμπόδια στα κέρδη τους. Τραπεζίτες, Ξενοδόχοι, Εφοπλιστές, Βιομήχανοι, κ.ά., πανηγυρίζουν για τις νέες φοροαπαλλαγές τους και για τις επενδύσεις πάνω στα αποκαΐδια της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης, της λεηλασίας των επικουρικών συντάξεων, του εφάπαξ και της ακίνητης περιουσίας των ασφαλιστικών μας ταμείων (π.χ. ΤΑΔΚΥ). Οι πλειστηριασμοί της λαϊκής κατοικίας, η ακρίβεια στα προϊόντα λαϊκής κατανάλωσης και οι μισθοί πείνας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα είναι αναγκαία προϋπόθεση εντός της Ε.Ε. για την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία τους. Τα συσσωρευμένα κέρδη των πολυεθνικών ομίλων «ψάχνουν» ευκαιρίες για νέες επενδύσεις και μέσα από πολέμους και γενοκτονίες. Η Ουκρανία και η Παλαιστίνη είναι υπό διαμελισμό από τις υπερδυνάμεις, ώστε αφού ισοπεδωθούν και εξοντωθούν οι λαοί τους, να είναι εύκολη λεία στις πολυεθνικές εταιρίες και στην ληστεία των πόρων τους. Ο νέος εμπορικός πόλεμος των ΗΠΑ έρχεται να επιβάλλει τον νόμο της πολεμικής ισχύος και να ισχυροποιήσει την ηγεμονική τους κυριαρχία εις βάρος κάθε χώρας μέσα από τους δασμούς, αδιαφορώντας για τις ανθρώπινες ζωές, οι οποίες θα καταστραφούν από τις πολιτικές τους.

Η κυβέρνηση είναι «στη σωστή πλευρά της ιστορίας» και προωθεί τα συμφέροντα των εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων, για να λάβουν κομμάτι της πίτας από την νέα μοιρασιά στις εμπόλεμες ζώνες! Η κούρσα των πολεμικών εξοπλισμών ύψους 28 δις ευρώ δεν εξυπηρετεί την ασφάλεια της χώρας, αλλά την εξασφάλιση εγγύησης πως θα έχουν «δούναι και λαβείν» για επενδύσεις στις νέες αγορές και στην πολεμική βιομηχανία. Θα αυξήσουν κι άλλο τα κέρδη τους. Οι στίχοι του Βάρναλη «σφάζονται οι λαοί, για του αφέντη το φαΐ» είναι πιο επίκαιροι από ποτέ!

Με το σύνθημα «Για να αναπνεύσουμε πρέπει να τους ανατρέψουμε» καλούμαστε ως συλλογικότητες με ταξική αλληλεγγύη και ανυπακοή να «γκρεμίσουμε» τα νέα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης, η οποία συνεχίζει τις πολιτικές φτωχοποίησης, περικοπών, λιτότητας και πολέμου. Μιας κυβέρνησης, η οποία εφαρμόζει απαρέγκλιτα την θηλιά της Ε.Ε. μέσα από τον οικονομικό μας «στραγγαλισμό» και τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Κυβέρνηση, η οποία εμπαίζει ολόκληρες οικογένειες, ανέργους, γυναίκες, εργαζομένους, συνταξιούχους και ευρύτερες λαϊκές ομάδες της κοινωνίας μας.

Στο δημόσιο (Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια) και στους ΟΤΑ, υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες κενές θέσεις εργασίας και γενικεύονται οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, με ελάχιστους διορισμούς στο απώτερο μέλλον. Πάνω από 30.000 είναι οι κενές θέσεις μόνο στους ΟΤΑ! Το δικαίωμα της εργασίας, αντί να δοθεί σε ανέργους για να εργαστούν, μετατρέπεται σε ευκαιρία για απολύσεις. Τα ιδεολογήματα της δήθεν αριστείας, οδηγούν σε υποβάθμιση και διάσπαση μέσα από καταρτίσεις και δεξιότητες. Το προσοντολόγιο με τα περιγράμματα θέσης και η  προώθηση της αξιολόγησης με την στοχοθεσία γράφουν στην ούγια απολύσεις. Οι νόμοι τους δεν είναι αθώοι, π.χ. ο Ν.4662/2020 άνοιξε τον δρόμο για την Αξιολόγηση, την κατάργηση της μονιμότητας με απολύσεις προσωπικού, όταν θα μπει στην τελική φάση ολοκλήρωσης ο στρατηγικός σχεδιασμός για την μεταφορά αρμοδιοτήτων.

Η κυβέρνηση επιδιώκει να διαλύσει το δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα των δημοτικών μας υπηρεσιών. Θέλει ΟΤΑ ΑΕ με τους δημότες να πληρώνουν από την τσέπη τους, ώστε οι Ιδιώτες να τους προσφέρουν πανάκριβες και λειψές υπηρεσίες. Γι’ αυτό αυξάνουν τα δημοτικά τέλη, ώστε να πλουτίζουν οι «αρεστοί άριστοι» Ιδιώτες με τους φουσκωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς μαζί με τους Δημάρχους. Γι’ αυτό οι ιδιωτικοποιήσεις, η «ερημοποίηση» στις υπηρεσίες μας, οι διώξεις συνδικαλιστών, η ομηρία και οι απολύσεις συμβασιούχων, η κατακόρυφη αύξηση των εργοδοτικών εγκλημάτων στους χώρους εργασίας, οι Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, κ.ά.

Οι δημοτικές αρχές «επενδύουν» σκοπίμως στην υποχρηματοδότηση των υποδομών μας και της στελέχωσής τους. Το μεγαλύτερο μέρος του στόλου είναι απαρχαιωμένο, ο εξοπλισμός ακατάλληλος, όπως και τα αναλώσιμα υλικά, τα καύσιμα κίνησης πανάκριβα από τις διαγωνιστικές διαδικασίες, η εκπαίδευση ανύπαρκτη, λειψή συντήρηση των κτιριακών υποδομών, ανύπαρκτα ρουχισμός και ατομικά μέσα προστασίας. Η ημερήσια παροχή γάλακτος πλέον μετατρέπεται σε απαράδεκτο επίδομα των 300 €, έχοντας σκοπό στο μέλλον να το καταργήσουν! Το ανθυγιεινό επίδομα διαχωρίζεται σε κατηγορίες. Η φθορά της Υγείας μας μπαίνει σε κατηγορίες για να κερδίζει ολοένα και περισσότερο ο εργοδότης μας! Ζημιώνεται η Υγεία μας, χωρίς ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, χωρίς μέριμνα για αποκατάστασή της, με σύνταξη στα 67 ή ανάλογα με το προσδόκιμο όριο ζωής, δηλ. από την εργασία, στον «Τάφο»! Γι’ αυτά τα «θετικά» αποτελέσματα πανηγυρίζουν οι Δήμαρχοι και η ΚΕΔΕ, την ώρα που οι μαυροφορεμένες και τα παιδιά των αδικοχαμένων συναδέλφων μας εν ώρα καθήκοντος θρηνούν τη διάλυση της οικογένειάς τους. Το ίδιο κι οι εκατοντάδες σοβαρά τραυματίες. Ας μην ξεχνάμε και τη «μαύρη εργασία» με εντολές αιρετών σε χιλιάδες συναδέλφους μας, τις αμέτρητες απλήρωτες υπερωρίες, τα αδιάθετα ρεπό.

Η «γύμνια» ΚΕΔΕ και κυβέρνησης για τις κοινωνικές και προνοιακές υπηρεσίες στους ΟΤΑ έχει αποκαλυφθεί. Το κονδύλι για τα Προγράμματα ΕΣΠΑ εξαντλήθηκε, με αποτέλεσμα χιλιάδες όμηροι συμβασιούχοι να βρίσκονται για άλλη μια φορά στο έλεος της κυβέρνησης. Και τι δεν ακούσαμε! «Να πάρουμε λεφτά από άλλα προγράμματα», «Πρόγραμμα γέφυρα με κρατικούς πόρους»… Ούτε λέξη για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στα ΕΣΠΑ, οι οποίοι καλύπτουν θέσεις με πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Χωρίς αυτούς, αυτές οι δημοτικές υπηρεσίες, καταργούνται με θύματα για άλλη μια φορά τους δεκάδες χιλιάδες συνανθρώπους μας, τους οποίους καθημερινά εξυπηρετούν! Καμία μέριμνα για επέκταση κοινωνικών και προνοιακών υπηρεσιών με νέες δομές, ώστε κανένα παιδί να μην μείνει εκτός Παιδικών Σταθμών και ΚΔΑΠ, κανένας συνάνθρωπός μας χωρίς κοινωνική συνδρομή και προστασία. Καμία δέσμευση για επαρκή κρατική χρηματοδότηση όλων των υπηρεσιών, ώστε να μην εξαρτώνται από το δήθεν ενδιαφέρον της Ε.Ε. Φτάνει πια η κοροϊδία!

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι, έχουμε αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία σχετικά με το ποιοί είναι όλοι αυτοί που μας οδηγούν διαχρονικά στη μοιρολατρία και στην «αναίμακτη» αποδοχή της υποβάθμισης των εργασιακών μας συνθηκών. Αυτοί που βάζουν πλάτη για να περνούν χωρίς ιδιαίτερες αντιδράσεις από τους εργαζόμενους οι αντεργατικές πολιτικές, οι οποίες έχουν διαλύσει την υπηρεσιακή, εργασιακή και οικογενειακή μας ζωή!

Οι παρατάξεις που υπηρετούν τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό φορώντας τη μάσκα του δήθεν «Ανεξάρτητου» ή του «Αδέσμευτου» ή με όποιο άλλο όνομα εμφανίζονται κατά καιρούς στα πρωτοβάθμια σωματεία, ανάλογα με τις επιδιώξεις τους, έχουν μία έγνοια. Να υπηρετήσουν με πιο αποτελεσματικό τρόπο τις κυβερνητικές πολιτικές, όπως αυτές εξειδικεύονται από τους κομματικούς αιρετούς τους στους ΟΤΑ, παραπλανώντας συνειδητά, τόσο τους εργαζόμενους, όσο και την κοινωνία! Μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί, μα με ποιον τρόπο βοήθησαν την κυβέρνηση οι εκπρόσωποι του κυβερνητικού κι εργοδοτικού συνδικαλισμού; Με τη στάση αδράνειας που κρατούν μέχρι σήμερα, διαλαλώντας προς τους εργαζόμενους να κάνουν υπομονή για να «δούμε» πως θα καταλήξει το κάθε νομοσχέδιο. Ας φωτιστούμε από το παράδειγμα της Απεργίας – Αποχής κατά της Αξιολόγησης. Τελικά, μέσα από τους συμβιβασμούς και την αδράνεια μας έφτασαν στην άνευ όρων εφαρμογή της, στην άρνησή τους για νέα προκήρυξη Απεργίας – Αποχής και στην προτροπή να την κηρύξουν τα Πρωτοβάθμια Σωματεία, γνωρίζοντας πως ελάχιστα έχουν αυτή την δυνατότητα!

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, αργά ή γρήγορα θα βρεθούμε όλοι μας αντιμέτωποι με τους ολέθριους σχεδιασμούς τους για το μέλλον των εργασιακών μας σχέσεων κι ο λαός μας με ατέλειωτους εφιάλτες από τις εγκληματικές πολιτικές, οι οποίες από την μία θα εξαχρειώνουν τους ανθρώπους, κι από την άλλη θα δημιουργούν τις εκατόμβες θυμάτων για τα κέρδη μια ολιγαρχίας. Αυτός είναι ο στόχος του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού. Γι’ αυτό μοναδικό σας κριτήριο να είναι οι συνέπειες των πολιτικών, οι οποίες εφαρμόστηκαν ενάντια στα εργασιακά μας δικαιώματα και ποιοί ήταν και είναι αυτοί οι πρόθυμοι, οι οποίοι έβαλαν πλάτη για να εφαρμοστούν. Είναι αυτές οι παρατάξεις, οι οποίες όταν οι συνδικαλιστικές ή οι πολιτικές σκοπιμότητες το επιτάσσουν, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να σταματήσουν τον μεταξύ τους ανούσιο και παραπλανητικό σκυλοκαβγά για εκλογικούς λόγους και να συνεργαστούν σε κοινό ψηφοδέλτιο, όπως έγινε και στις εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια, κ.ά. Απ’ τη μια η ΣΥΝ.ΑΝ, παρέα με ΑΣΚ, ΔΑΚΕ (λαγός της Κυβέρνησης, π.χ. στο επίδομα για το γάλα), απ’ την άλλη η ΔΑΣ (σιωπηρή αντίσταση εντός του συστήματος, συμφωνία υπέρ της διάκρισης των συμβασιούχων για την εγγραφή τους στην ΠΟΕ-ΟΤΑ, η θέση τους για τις κρατικοποιήσεις, η αντίληψη για την ανάπτυξη αγώνων, η συλλογή υπογραφών για 13ο-14ο αντί για κινητοποιήσεις, κ.ά.).

Για τις δυνάμεις του κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού (ΣΥΝ.ΑΝ., ΔΑΚΕ, ΑΣΚ, ΔΑΣ), όλα αυτά είναι ενταγμένα στον στόχο τους η ΠΟΕ-ΟΤΑ να είναι το «λάφυρο» τους, ώστε να την εκμεταλλεύονται η καθεμία για τον εαυτό της και της σκοπιμότητές της. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις – Συσπειρώσεις (ΑΚΙΣ), αντιθέτως διεκδικούν μια ΠΟΕ-ΟΤΑ αγωνιστική, η οποία θα ενώνει και θα οργανώνει τους αγώνες, ενισχύοντας την έννοια του σωματείου και της συλλογικής δράσης σε όλους τους δήμους.

Η δράση και η συμβολή των Αγωνιστικών Κινήσεων – Συσπειρώσεων (ΑΚΙΣ), στις κατακτήσεις μας, εγγύηση για το μέλλον. Γι’ αυτό το λόγο, θέλουμε συνδικαλιστές που θα δρουν με γνώμονα τις ανάγκες του κλάδου, τα δικαιώματα και το συμφέρον των συναδέλφων, θα καταγγέλλουν άμεσα και δημόσια κάθε διοικητική αυθαιρεσία, θα παίρνουν σαφή θέση απέναντι στις αντεργατικές κυβερνητικές αποφάσεις και σε όσους τις υλοποιούν, θα παίρνουν τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για δυναμικές κινητοποιήσεις, θα εναλλάσσονται τα πρόσωπα στις θέσεις ευθύνης του σωματείου. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις – Συσπειρώσεις (ΑΚΙΣ), είναι σχήμα που δεν καθοδηγείται από κανένα πολιτικό φορέα. Αποτελεί συνισταμένη συναδέλφων – συνεργαζόμενων εργαζόμενων που έχουν σαφή εργατικό προσανατολισμό, ενάντια στον κυβερνητικό, εργοδοτικό και κομματικό συνδικαλισμό. Πιστεύει στην κοινή δράση των αγωνιστικών δυνάμεων κι όχι στις άγονες αντιπαραθέσεις. Με τα αιτήματά της, τις μορφές πάλης, την ανιδιοτελή στάση και δράση της, μακριά από κάθε κυβερνητικό και κομματικό συνδικαλισμό, ήταν και είναι η αυθεντική έκφραση της ριζοσπαστικής παράδοσης της ΠΟΕ-ΟΤΑ.

Οφείλουμε να «διδάξουμε» αντίσταση και ανυπακοή. Οι αγώνες μας για πραγματικές αυξήσεις, για το δικαίωμα στους συμβασιούχους να είναι μέλη της Ομοσπονδίας (καταστατικό συνέδριο – θέση μας για τη μονιμοποίηση τους), ενάντια στα πανηγύρια για τα επιδόματα (γάλα – ανθυγιεινό), την αξιολόγηση, κλπ, δεν είναι εύκολος δρόμος. Γιατί η οργάνωση των αγώνων και της ελεύθερης συλλογικής έκφρασής μας, συναντά αλχημείες στα σωματεία μας με αποκλεισμούς (π.χ. Άργος), συνδικαλισμό των συναντήσεων με υπουργούς και των Δελτίων Τύπου, την λαθεμένη στάση τους για τα ΤΕΜΠΗ.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, βαδίζουμε στο ίδιο μονοπάτι ταξικής αλληλεγγύης και ανυπακοής. Εμπνεόμαστε από την συλλογική αντίσταση των εκπαιδευτικών και την νίκη των γιατρών. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Συσπειρώσεις (ΑΚΙΣ), ως η μοναδική καθαρή συλλογική και συνθετική δύναμη στους ΟΤΑ, με μακρύ παρελθόν, σας καλούμε σε συμπόρευση μαζί μας όλους και όλες, ώστε μέσα στο 51ο Συνέδριο της ΠΟΕ-ΟΤΑ να διαμορφώσουμε το νικηφόρο μέλλον μας.

Με τους στίχους του Μπρεχτ«Μπρος, στο δρόμο έξω! Αγωνίσου! / Να περιμένεις πια δε γίνεται, είναι αργά πολύ! / Βοήθα τον εαυτό σου βοηθώντας μας: Κάνε πράξη Την αλληλεγγύη!» κλείνουμε το προσκλητήριο κάλεσμά μας για συλλογικούς αγώνες με ταξική αλληλεγγύη ενάντια στους νταβατζήδες του συνδικαλισμού και στις εκάστοτε κυβερνήσεις, οι οποίοι ποντάρουν στην απογοήτευσή μας, γιατί θέλουν να ποδηγετήσουν τους αγώνες μας για να «αυγατίζουν» τα κέρδη του κεφαλαίου.

ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ… ΓΙΑ ΝΑ  ΑΝΑΠΝΕΥΣΟΥΜΕ…!!!

Έχουμε πάρει την απόφαση να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας και ν’ ανατρέψουμε τις πολιτικές τους. Παλεύουμε τα αιτήματα αιχμής:

  • Μαζικές προσλήψεις Μόνιμου Προσωπικού. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους/ες. Δραστική μείωση του εργάσιμου χρόνου – άμεσα 7ωρο, 5νθήμερο, 35ωρο.
  • Μονιμοποίηση των συμβασιούχων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις (Παιδικοί & Βρεφονηπιακοί Σταθμοί, ΚΔΑΠ, ΚΔΑΠ-ΑΜΕΑ, ΚΗΦΗ, Κέντρα Κοινότητας, κ.ά.).
  • Κάτω η κυβέρνηση του εγκλήματος, της συγκάλυψης, του αυταρχισμού και της καταστολής. Η αντιλαϊκή πολιτική κάθε επίδοξου διαχειριστή της ίδιας πολιτικής, από το εργατικό κίνημα. Καμία συγκάλυψη του εγκλήματος στα Τέμπη. Να τιμωρηθούν οι ένοχοι (φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί) και όσοι συνέργησαν.
  • Να φύγει τώρα η ιταλική HELLENIC TRAIN, χωρίς αποζημίωση. Ενιαίος, αποκλειστικά δημόσιος σιδηρόδρομος με τον έλεγχο των εργαζόμενων για να είναι ασφαλής και φτηνός για το λαό. Διπλασιασμός των δαπανών για τα κοινωνικά αγαθά. Κατάργηση των ιδιωτικοποιήσεων, της ανταποδοτικότητας και της επιχειρηματικής λειτουργίας των «κοινωφελών επιχειρήσεων». Αποκλειστικά στο Δημόσιο συγκοινωνίες, ρεύμα, νερό, Παιδεία, Υγεία, ασφάλιση, κοινωνικά αγαθά. Επανακρατικοποίηση όλων των υπηρεσιών που έχουν πουληθεί.
  • Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες, όχι για το «χρέος», το σύμφωνο σταθερότητας της Ε.Ε. και τους πολεμικούς εξοπλισμούς.
  • Πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Κατώτατος μισθός και σύνταξη 1.200 ευρώ καθαρά, αντίστοιχες αυξήσεις σε όλα τα κλιμάκια και αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή. Επιστροφή 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης. Ξεπάγωμα της διετίας 2016-2017. Γνήσιες ελεύθερες ΣΣΕ.
  • Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, την ενεργειακή και διατροφική φτώχεια, την έλλειψη στέγης.
  • Κάτω οι αντεργατικοί νόμοι και η καταστολή. Κάτω τα χέρια από την απεργία.
  • Κατάργηση της αξιολόγησης. Τέρμα στις διώξεις και τις απολύσεις. Ελεύθερη συνδικαλιστική δράση. Κατάργηση του ν. Χατζηδάκη, Γεωργιάδη.
  • Μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς, που έχουν γίνει κάτεργα εκμετάλλευσης. Να μπει τέλος στα εργοδοτικά εγκλήματα-εργατικά «ατυχήματα», στα μικρά και μεγάλα «Τέμπη».
  • Δημιουργία Ταμείου Αλληλοβοηθείας και Τράπεζας Αίματος για τις ανάγκες των μελών μας και των οικογενειών τους!
  • Ισότιμη συμμετοχή των ΥΕ σε όλα τα επίπεδα απ’ τα οποία σήμερα είναι αποκλεισμένοι (εκπαίδευση ΙΝΕΠ, εκλογή στα Υπηρεσιακά Συμβούλια).
  • Απόδοση Μισθολογικού Κλιμάκιου, για όλους τους κλάδους (ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ & ΥΕ), ανά δύο (2) χρόνια.
  • Καταβολή και αύξηση στα 150 € στο επίδομα παραμεθόριου και ορεινών & μειονεκτικών περιοχών.
  • Καταβολή των Εξόδων Κίνησης για μετακίνηση άνω των 10 χιλιομέτρων προς και από την εργασία.
  • Γιατί είμαστε η δύναμη του μαζικού και ανυποχώρητου αγώνα.
  • Γιατί οι θέσεις μας είναι ξεκάθαρες.
  • Γιατί δεν αγωνιζόμαστε απλά, αλλά βάζουμε και συγκεκριμένα αιτήματα προς κατάκτηση και όχι για θεωρία.
  • Γιατί θέλουμε να σταματήσει το ποδοπάτημα της προσωπικότητας του συνάδελφου-δημόσιου λειτουργού.
  • Γιατί προσπαθούμε να κάνουμε τα λόγια πράξεις.
  • Γιατί πρέπει να πάρουμε θέση απέναντι στην αγωνιστική απραξία, ανεπάρκεια και δυστοκία των άλλων παρατάξεων. Την συνδιαλλαγή με τους δημάρχους και την ανοιχτή στήριξη ή την άρνηση σύγκρουσης με την κυβέρνηση και την πολιτική της.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑