Με καταλήψεις σε όλες τις σχολές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ). Έτσι, αποφάσισαν οι φοιτητές στις γενικές συνελεύσεις τους πριν λίγες μέρες. Με κινητοποιήσεις στην Πρυτανεία και στο δρόμο να σταθούν ενάντια στις πειθαρχικές διώξεις φοιτητών και τις διαγραφές για όσους έχουν ξεπεράσει το «ανώτατο όριο φοίτησης». Κανένα δεν θα αφήσουμε να στερηθεί το πτυχίο του. Ο αυταρχισμός, η ένταση της κρατικής καταστολής, οι πειθαρχικές διώξεις, η απομάκρυνση από τα πανεπιστήμια, όπως προωθούνται με βάση τον νόμο Ζαχαράκη, σκοντάφτουν πάνω μας. Στα αιτήματα περιλαμβάνεται η απομάκρυνση των καμερών και των αστυνομικών από όλες τις σχολές. Αλλά και η άρνηση στην σχεδιασμένη ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων Οι φοιτητές αρνούνται τα σχέδια ιδιωτικοποίησης ή συνεργασίας με το κράτος-δολοφόνο, υπερασπιζόμενοι το δημόσιο χαρακτήρα των σπουδών. Ζητούν ενίσχυση της φοιτητικής μέριμνας, αύξηση της χρηματοδότησης του πανεπιστημίου και πλήρη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων της επαναληπτικής εξεταστική.
Διεκδικούν πλήρη και χωρίς περιορισμούς εκπαιδευτική διαδικασία. Ακυρώνουν την επιβολή μερικής φοίτησης και αποστείρωσης των πολιτικών χώρων. Την ίδια ώρα που πλάι στον εργαζόμενο λαό διαδηλώνουν την αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό, το σταμάτημα του αποκλεισμού της Γάζας και την καταδίκη της ισραηλινής πολιτικής. Αρνούνται τις ηλεκτρονικές εκλογές στους συλλόγους φοιτητών, εμποδίζοντας την εμπλοκή της διοίκησης.
Μαζικές κινητοποιήσεις δεν ετοιμάζουν μόνο οι φοιτητές σε όλη τη χώρα στέλνοντας μήνυμα αντίστασης στην υποχρηματοδότηση, την εμπορευματοποίηση και τα νέα αντιεκπαιδευτικά μέτρα. Προετοιμάζεται η αγροτιά να κλείσει τους δρόμους με την αγωνία της επιβίωσης να αποτυπώνεται σε κάθε διεκδίκηση. Αλλά κι οι εργαζόμενοι δηλώνουν ανυπακοή όταν μπει το δίλημμα «οι ζωές μας ή τα κέρδη τους». Είναι κοινή διαπίστωση ότι μόνο με τον συλλογικά οργανωμένο αγώνα μπορούμε να βάλουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες. Η σύγκρουση των σωματείων με την εργοδοσία είναι κάθε μέρα και πιο έντονη στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, την Κρήτη, τη Λάρισα, το Βόλο, τα Ιωάννινα, αλλά και τις μικρότερες πόλεις.
Η δημιουργία ανεξάρτητων ταξικών σχημάτων στα σωματεία, η νίκη των εργαζόμενων της αλυσίδας σούπερ μάρκετ «Παπαγεωργίου» που εξαγοράστηκε από την αλυσίδα «Γαλαξίας» και κινδύνεψε να εξαϋλωθεί η προϋπηρεσία τους στα Γιάννενα είναι στιγμιότυπα από το μέλλον.
Εδώ και μισό αιώνα, η νεολαία, τα σχολεία, η κοινωνική πλειοψηφία αφήνουν λουλούδια και στεφάνια στην τσακισμένη από το τανκ Πύλη της Πατησίων. Πριν λίγες μέρες, η κυβέρνηση μας θύμισε τα δικά της μνημεία, όπως το άγαλμα του Τρούμαν, στο οποίο αναφέρθηκε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Τασούλας κατά τη συνάντησή του με την καινούρια πρεσβευτή των ΗΠΑ. «…Εδώ πιο κάτω βρίσκεται το άγαλμα του Τρούμαν που πολλές φορές έχει γίνει στόχος επιθέσεων, αν ήσασταν εσείς πρεσβευτής σε προηγούμενες δεκαετίες μπορεί να είχε γίνει στόχος λιγότερες φορές…», της είπε, με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ να εκφράζει το θαυμασμό της στον Χάρι Τρούμαν και να δηλώνει ότι σύντομα θα επισκεφθεί τον ανδριάντα του. Και πού να δει η κυρία, στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι πόσο τον θαυμάζουν.
Μισούν τα συνθήματα «Έξω αι ΗΠΑ» και «Έξω το ΝΑΤΟ» που γράφτηκαν με αίμα στην πύλη του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1973.
Πασχίζουν κι ελπίζουν, ο αντιαμερικανισμός στην Ελλάδα να υποχωρήσει, γιατί αποκαλύπτει το πιο επιθετικό πρόσωπο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που σέρνει τον πολεμικό χορό του θανάτου, όχι μόνο δι’ αντιπροσώπων (Νετανιάχου), αλλά απειλώντας άμεσα με τυχοδιωκτικές στρατιωτικές επεμβάσεις, όπως συμβαίνει σήμερα με τη Βενεζουέλα.
Η νίκη του Ζοράν Μαμντάνι στη δημαρχία της Νέας Υόρκης δεν μειώνει τον αντιαμερικανισμό των λαών. Στην πρόσφατη επίσκεψη του Τραμπ στην Ιαπωνία, η πρωθυπουργός του χάρισε το μπαστούνι γκολφ του Άμπε, του εκλιπόντα πρώην πρωθυπουργού, καθώς και μπάλες του γκολφ επενδυμένες με φύλλα χρυσού, ενώ στη χώρα μας έστησαν βραδιά ελληνοαμερικανικής φιλίας στο πολυτελές μαγαζί του Αργυρού. Μια υπενθύμιση ακόμη για το μοίρασμα του πλούτου, επί των ημερών μας.
Αυτό που φέρνουμε στο νου μας είναι οι μεγαλειώδεις εργατικοί αγώνες στην Αμερική του 19ου, του 20ου και του 21ου αιώνα, η Πρωτομαγιά του Σικάγου, ο Σάκο και ο Βαντσέτι, ο Γιουτζίν Ντεμπς («…όσο υπάρχει μια ψυχή στη φυλακή, δεν είμαι ελεύθερος…»). Τα πανεπιστήμια που μεγαλούργησε το αντιπολεμικό κίνημα για το Βιετνάμ. Τους Μαύρους Πάνθηρες, τον ΜαλκολμΧ και τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Και ας μην ξεχνάμε τολμηρούς ανθρώπους σαν τον Ντάνιελ Έλσμπεργκ, τον Έντουαρντ Σνόουντεν και τον Ντάνιελ Χέιλ που, χωρίς να έχουν δηλώσει «δημοκράτες σοσιαλιστές», πρόσφεραν στην ανθρωπότητα το δώρο της αλήθειας και διώχτηκαν αναλόγως. Αυτή την Αμερική, όπως και τους μεγάλους καλλιτέχνες της, τιμούμε και θαυμάζουμε. Γι’ αυτή τη διαλεκτική Ενότητα χάνουν τον ύπνο τους.
Στην αμερικανική πρεσβεία που θα είναι φρουρούμενη σαν αστακός, όπως γίνεται εδώ και δεκαετίες θα καταλήξει η πορεία του Πολυτεχνείου. Και θα ζωντανέψουν οι χειρότεροι εφιάλτες τους, όπως πάντα.
Η δικαστική εξουσία, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας και οι Προστάτες του Πολίτη μοιάζουν αποφασισμένοι να τσακίσουν ό,τι αντιστέκεται (πειθαρχικά, Ρόδος, κ.ά.), να κατεδαφίσουν όποιο απολειφάδι του κοινωνικού κράτους στέκει ακόμα όρθιο (πρόσφατα λουκέτα στα ΕΛΤΑ), να ξεπλύνουν τον πολιτικό και κομματικό τους μηχανισμό από τα οικονομικά σκάνδαλα (ΟΠΕΚΕΠΕ), να αφήσουν ατιμώρητο το έγκλημα των Τεμπών και της Πύλου, να δώσουν γη και ύδωρ στον «στρατηγικό μας σύμμαχο», το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ. Ταυτόχρονα, οι υπέρογκοι στρατιωτικοί εξοπλισμοί (ReArm Europe), απειλούν να εκτοξεύσουν στα ύψη το ήδη δυσβάσταχτο για τους πολλούς κόστος ζωής (στέγη, τρόφιμα, ενέργεια).
Τον Νοέμβρη του ’73, οι χουντικοί δολοφόνοι, στρατιωτικοί, αστυνομικοί, παρακρατικοί, αιματοκύλησαν την Αθήνα. Στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, τα ΜΑΤ χτυπούν και ψεκάζουν δασκάλους φοιτητές, γιατρούς, παιδιά, ανάπηρους και εγκύους, ενώ ένα σύνθημα γραμμένο στον τοίχο πληρώνεται με 14 μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή. Η κυβέρνηση μοιάζει να προετοιμάζεται όχι για τον «εορτασμό» του Πολυτεχνείου, αλλά για την αναβίωση των πιο σκοτεινών στιγμών της επτάχρονης δικτατορίας. Έστω σε μικρές, αλλά τοξικές δόσεις. Δεν ξέρει με ποιους τα έχει βάλει…
Αθήνα, 11.11.2025
Α.ΚΙ.Σ - Ο.Τ.Α. 