Η υπογραφή της νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) στους Δήμους παρουσιάζεται από την γραφειοκρατία της ΠΟΕ ΟΤΑ (Συνδικαλιστική Ανατροπή, ΔΑΣΟΤΑ, ΔΑΚΕ, ΑΣΚ, ΕΑΣ, ΔΙΚΤΥΟ) ως μια μεγάλη επιτυχία. Όμως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Πρόκειται για μια ΣΣΕ, η οποία διατηρεί το βασικό πλαίσιο της προηγούμενης ΣΣΕ του 2022 και προσθέτει ορισμένες επιμέρους βελτιώσεις, όπως ισχυρίζεται για τους ΙΔΟΧ, την ένταξη των Μηχανικών, καθώς και διαχειριστικές ρυθμίσεις για ορισμένες ειδικότητες. Δυστυχώς, οι πανηγυρισμοί της γραφειοκρατίας της ΠΟΕ ΟΤΑ δεν στέκουν. Διότι όταν κάποιες οι ως άνω βελτιώσεις αναμειγνύονται με δικαιώματα, τα οποία ήδη υπήρχαν, και όλα μαζί παρουσιάζονται ως τάχα «μεγάλη τομή», τότε δεν έχουμε αγωνιστική διεκδίκηση αλλά μόνο συνδικαλιστική «απάτη».
Η ως άνω ΣΣΕ δεν ήρθε ως αποτέλεσμα ενός μαζικού, ανυποχώρητου και κλιμακούμενου αγώνα των εργαζομένων. Δεν προηγήθηκε καμία σοβαρή συλλογική δράση, αντίστοιχη με τις ανάγκες μέσα στα Σωματεία. Δεν υπήρξε σχέδιο σύγκρουσης, δεν υπήρξε πραγματική πίεση από τα κάτω, δεν οργανώθηκε καμία αγωνιστική διεκδίκηση, η οποία θα επέβαλλε ουσιαστικές κατακτήσεις. Αντί για αυτό, είδαμε μια ακόμη υπογραφή κορυφής μεταξύ της ως άνω γραφειοκρατίας και της κυβέρνησης, χωρίς τη διεκδίκηση και τη συμμετοχή των εργαζομένων στους Δήμους.
Και εδώ βρίσκεται το βασικό πρόβλημα. Ως Αγωνιστικές Κινήσεις Συσπειρώσεις στους ΟΤΑ (Α.Κι.Σ. Ο.Τ.Α.) θεωρούμε πως μια ΣΣΕ δεν είναι απλώς ένα κείμενο υπογραφών. Δεν είναι μια τυπική πράξη συνεννόησης ανάμεσα σε συνδικαλιστικές ηγεσίες και κυβερνητικούς εκπροσώπους. Για εμάς, οι ΣΣΕ είναι αποτέλεσμα αγωνιστικής διαπραγμάτευσης ανάμεσα σε δύο αντιτιθέμενες πλευρές και απαιτούν την ύπαρξη «ζωντανού – μαχητικού συνδικαλιστικού κινήματος». Για εμάς, οι ΣΣΕ αποτελούν τη «μόνη ρεαλιστική επιθετική πολιτική» του συνδικαλιστικού κινήματος, ακριβώς επειδή μπορούν να ενώσουν και να κινητοποιήσουν τους εργαζομένους και να διευρύνουν τα δικαιώματά μας.
Σήμερα, όμως, η ηγεσία της ΠΟΕ ΟΤΑ δεν αξιοποίησε τη ΣΣΕ ως εργαλείο αγώνα. Την αξιοποίησε ως εργαλείο επικοινωνιακής διαχείρισης. Και αυτό είναι πολιτικά ανεπαρκές και συνδικαλιστικά επικίνδυνο. Γιατί όταν οι εργαζόμενοι καλούνται να πανηγυρίσουν για ρυθμίσεις «ψίχουλα», χωρίς να έχει δοθεί μάχη για γενναίες μισθολογικές αυξήσεις, για επαναφορά των απωλειών, για ουσιαστική κάλυψη όλων των εργαζομένων ανεξαρτήτως σχέσης εργασίας, για μονιμοποίηση των συμβασιούχων, για πραγματική προστασία της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία, τότε καλλιεργείται η λογική του ελάχιστου, του εφικτού και του «ό,τι μας δίνουν».
Οι εργαζόμενοι στους Δήμους δεν έχουν ανάγκη από συνδικαλισμό υπογραφών. Δεν έχουν ανάγκη από ρυθμίσεις «ψίχουλα». Έχουν ανάγκη από συνδικαλισμό σύγκρουσης, συμμετοχής και αποτελέσματος. Από ΣΣΕ, οι οποίες κατακτιούνται μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις και τους αγώνες με τους ίδιους τους εργαζόμενους ως πρωταγωνιστές και όχι ως θεατές της ΠΟΕ ΟΤΑ.
Απέναντι σε αυτή τη γραμμή, εμείς επιμένουμε σε έναν άλλο δρόμο. Αυτόν με συλλογικές διαδικασίες, με οργάνωση και συζήτηση από τα κάτω, με ενότητα όλων των εργαζομένων ανεξάρτητα από σχέση εργασίας, με όλους τους ΙΔΟΧ ως μέλη της ΠΟΕ ΟΤΑ, με πραγματικές διεκδικήσεις για μισθούς, δικαιώματα, μονιμότητα, υγεία και αξιοπρέπεια. Μόνο έτσι οι ΣΣΕ αποκτούν πραγματικό περιεχόμενο, καθώς παύουν να είναι ένα χαρτί με υπογραφές, παύουν να είναι συνδικαλιστική διαφήμιση κι κυρίως παύουν να είναι «ψίχουλα» στις σύγχρονες ανάγκες!
Αθήνα, 27-03-2026
Α.ΚΙ.Σ - Ο.Τ.Α. 