Το τσουνάμι των ελαστικών μορφών εργασίας στους Δήμους έχει κατακλύσει εδώ και χρόνια όλες τις υπηρεσίες. Κάθε λογής συμβάσεων έχουν αντικαταστήσει τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Όπου οι συμβασιούχοι δεν είναι αρκετοί, τότε έρχεται ο ιδιώτης δια μέσω των απευθείας αναθέσεων υπηρεσιών, ή οι αναπτυξιακές εταιρείες για να ολοκληρώσουν τελικά το σχέδιο της ιδιωτικοποίησης. Σχέδιο που δεν είναι καινούργιο, αλλά αποτελεί στρατηγικό στόχο του κεφαλαίου τον οποίον υπηρετούν και έχουν υπηρετήσει πιστά και απαρέγκλιτα όλες οι  κυβερνήσεις.

Τα τελευταία χρόνια, περισσότερο από τον Μάιο και μετά,  σε όλους τους δήμους της χώρας εκατοντάδες εργαζόμενοι συμβασιούχοι έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στις δικαστικές αίθουσες  για την παραμονή τους στην εργασία.

Βρισκόμαστε όλοι στις δικαστικές αίθουσες ελπίζοντας σε  μία «ευνοϊκή έδρα» προκειμένου να κερδίσουν, να παρατείνουν, για λίγους μήνες την παραμονή τους στην εργασία ή για κάποιες μέρες μέχρι την επόμενη αναβολή..

Αλλεπάλληλα τα εργατικά ατυχήματα – δολοφονίες στους τόπους δουλειάς. Μόλις το τελευταίο χρονικό διάστημα είχαμε:

• 13 Μαρτίου 2022 στα Χανιά πέθανε ο 52χρονος εργαζόμενος που έπεσε από απορριμματοφόρο. Νοσηλευόταν 19 ημέρες στην Εντατική.
•  24 Δεκεμβρίου 2022 στη Λεωφόρος Σουνίου: ένας συνάδελφος ακρωτηριάστηκε στο ένα του πόδι και παλεύει για τη ζωή του.
• 8 Ιανουαρίου 2023. Ξυλόκαστρο: Πολύτεκνη μητέρα η 45χρονη σκοτώθηκε σε απορριμματοφόρο. Σύμφωνα με πληροφορίες, η άτυχη 45χρονη ήταν Ρομά (παιδιά ενός κατώτερου θεού), της οποίας είχε λήξει η σύμβαση και την απασχολούσαν με «μαύρα μεροκάματα», δεν υπήρχε καν σύμβαση. Ως δια μαγείας ,εκ των υστέρων, και χωρίς να ντρέπονται την εμφανίζουν, μετά την θάνατό της, ως εργαζόμενη με σύμβαση 5 ημερών !!!