Το αγωνιστικό κύμα που κατακλύζει δεκάδες χώρες της Ευρώπης αποδεικνύει ότι η νεολαία και ο κόσμος της εργασίας δεν συναινεί και δεν υποτάσσεται στο μαύρο παρόν και μέλλον της φτώχειας, της ακρίβειας και του πολέμου. Ακόμα, διαψεύδει όσους βιάστηκαν να χαρίσουν τις νέες γενιές στους δήθεν αντισυστημικούς φασίστες οι οποίοι επιτίθενται ανοιχτά και τρομοκρατούν τους νέους που βγαίνουν στο δρόμο, αποδεικνύοντας ότι κάθε φορά που το σύστημα τους χρειάζεται αυτοί θα κάνουν τη βρώμικη δουλειά. Οι συγκλονιστικές κινητοποιήσεις στην Ευρώπη, η ηρωική αντίσταση στην Κούβα και την Παλαιστίνη, οι κινητοποιήσεις στην Ινδία, είναι μερικά μόνο παραδείγματα που πετάνε στα σκουπίδια την μοιρολατρία και το «τίποτα δεν γίνεται» που μεθοδικά καλλιεργούν οι κυβερνήσεις και οι παρατρεχάμενοι τους.
53 χρόνια μετά τα γεγονότα του πολυτεχνείου του ’73, το μήνυμα του αγώνα παραμένει πάντα επίκαιρο.
Κόντρα στην κυρίαρχη αφήγηση που προσπαθούν να παρουσιάσουν το Πολυτεχνείο σαν κάτι «άχρωμο» και «άοσμο», μια γιορτή, η ιστορία αποδεικνύει πως η τότε πάλη των φοιτητών, που κατάφεραν να συμπαρασύρουν στον αγώνα τους μια ολόκληρη κοινωνία, αποτέλεσε μια λαϊκή εξέγερση με εμφανή ταξικά αλλά και αντιιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά.
Ταυτόχρονα, φέτος, η κυβέρνηση με το κυρίαρχο αφήγημα προσπαθεί να υπονομεύσει και περιορίσει την επέτειο και τον εορτασμό του Πολυτεχνείου, δίνοντας στη δημοσιότητα μέσω του Πρύτανη του ΕΜΠ στις 9 Νοέμβρη νέο κανονισμό εορτασμού περιορισμούς και απαγορεύσεις. Η ανακοίνωση προβλέπει κλείσιμο όλων των κτιρίων του ιστορικού συγκροτήματος της Πατησίων στις 15 – 17 Νοέμβρη, χωρίς καμία αίθουσα για εκδηλώσεις και εκδηλώσεις μόνο σε εξωτερικούς χώρους με περιφράξεις και περιορισμό της συμμετοχής, ενώ ταυτόχρονα περιορίζει και το ωράριο των πυλών περιορίζεται. Η απόφαση αυτή κοινοποιείται στα υπουργεία Παιδείας και Προστασίας του Πολίτη, στην Πολιτική Προστασία, στην Εισαγγελία και στη ΓΑΔΑ «για να συνδράμουν», δηλαδή στην πράξη ανοίγει τον δρόμο για την παρουσία δυνάμεων καταστολής μέσα και γύρω από το Πολυτεχνείο. Η Πράξη εντάσσεται στην αναβαθμισμένη προσπάθεια κυβέρνησης και πρυτανικών αρχών να καταλήξει ο αγωνιστικός τριήμερος εορτασμός σε μια άνευρη, αποστειρωμένη και εθιμοτυπική κατάθεση στεφάνων, σε μια συγκυρία όξυνσης της καταστολής και αυστηροποίησης του νομοθετικού πλαισίου απέναντι σε εργαζόμενους και νεολαία.
Ο εορτασμός του Πολυτεχνείου είναι ζωντανός στη μνήμη του λαού και της νεολαίας γιατί πάει κόντρα στην εξουσία της πρυτανείας, κόντρα στη βούληση της κυβέρνησης και κόντρα στις πολεμικές επιδιώξεις του κεφαλαίου στη χώρα μας, που συμμετέχει σε πολεμικούς σχεδιασμούς και στη γενοκτονία. Το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» και το «Έξω οι ΗΠΑ – Έξω το ΝΑΤΟ» του ’73 παραμένουν επίκαιρα απέναντι στην πολιτική κυβέρνησης και κεφαλαίου και στην πολεμική στρατηγική ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ στην περιοχή μας.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι σήμερα επίκαιρη γιατί τα αιτήματα των φοιτητών και των εργαζομένων του 73’ παραμένουν αδικαίωτα. Η επέτειος του Πολυτεχνείου κάθε χρόνο είναι κάλεσμα μάχης και αγώνα για το «ψωμί – παιδεία – ελευθερία», για τα δικαιώματα μας που συντρίβονται από την κυβέρνηση της ΝΔ και συνολικά την πολιτική κεφαλαίου – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Αγώνα απέναντι σε αυτούς που κλέβουν την προοπτική της νέας γενιάς και καταδικάζουν έναν ολόκληρο λαό στην φτώχεια με την ακρίβεια, την υπέρογκη φορολογία και τους μισθούς της πείνας. Αγώνα για παιδεία και ολόπλευρη μόρφωση για τα παιδιά κόντρα στο εκπαιδευτικό σύστημα που κλείνει τις πόρτες του στα παιδιά της εργατικής τάξης, μετατρέποντας την παιδεία σε προνόμιο λίγων κι εκλεκτών. Αγώνα για να ζήσουμε ελεύθερα κόντρα στην ασφυξία της πολεμικής προετοιμασίας και των αστυνομικών γκλοπ. Αγώνα γιατί οι πύλες του Πολυτεχνείου μας καλούν να παλέψουμε για να φύγει το ΝΑΤΟ και να κλείσουν οι στρατιωτικές βάσεις που είναι πολεμικά ορμητήρια, για να σπάσει η συμμαχία θανάτου με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ που αιματοκυλούν τους λαούς της περιοχής μας.
Οι χούντες πέφτουν με Πολυτεχνεία!
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι οδηγός για τους σημερινούς αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας, θυμίζοντας ότι μόνο με μαχητικό κίνημα ανατροπής μπορούμε να πάρουμε πίσω τα κλεμμένα.
Διεκδικώντας στο ύψος των πραγματικών αναγκών μας, σύμφωνα με τις δυνατότητες της εποχής μας και όχι με βάση τα ψίχουλα που μας πετάνε. Βάζοντας στο στόχαστρο την πολεμική οικονομία και τους δημοσιονομικούς κόφτες της ΕΕ που σημαίνουν ακρίβεια και λιτότητα διαρκείας για την εργατική τάξη και τη νεολαία, βάζοντας στο στόχαστρο κέρδη τους που δολοφονούν στα Τέμπη και στα δεκάδες εργατικά ατυχήματα – δολοφονίες σε όλους τους χώρους δουλειάς, εκτινάσσουν τις τιμές των ενοικίων και των βασικών αγαθών. Με μαζικό μαχητικό κίνημα των εργαζομένων από κοινού με την νεολαία για να πάψουν οι ζωές μας να ορίζονται στους κοινοβουλευτικούς διαδρόμους και τις υπουργικές αίθουσες που είναι πάντα κλειστές για τους εργαζόμενους. Με μαχητική διεκδίκηση και όχι συμβολικές διαμαρτυρίες και παζαρέματα, συλλογική δράση και δημοκρατική συζήτηση και όχι ανάθεση σε πεφωτισμένους γραφειοκράτες.
Για την κατάργηση της φτώχειας, της εκμετάλλευσης και της αδικίας, για ολόπλευρη μόρφωση για όλους, για ισότητα, αλληλεγγύη, ειρήνη των λαών. Για λιγότερη δουλειά και περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου κέρδισαν γιατί σήκωσαν το βλέμμα τους ψηλά και δεν συμβιβάστηκαν με την χούντα.
Στηρίζουμε και καλούμε όλους και όλες στις αντιιμπεριαλιστικές, αντικυβερνητικές, αντιΝΑΤΟϊκες διαδηλώσεις στις 17 Νοέμβρη πανελλαδικά, και στους τριήμερους εορτασμούς του Πολυτεχνείου!