Η κυβέρνηση, με «συνεργάτες» δημάρχους, Υπουργεία και ΚΕΔΕ, φέρνει διαρκώς νέες αντεργατικές τομές στους Δήμους, όπως π.χ. περαιτέρω ελαστικοποίηση, «voucher» και ανταποδοτικότητα, διάλυση δομών και ιδιωτικοποιήσεις. Το τελευταίο παράδειγμα είναι οι σχεδιασμοί για τους εργαζόμενους/ες σε δομές ΕΣΠΑ (παιδικοί/βρεφονηπιακοί, ΚΔΑΠ/ΚΔΑΠ ΑμεΑ, κοινωνικές δομές), με αλλαγές που ανοίγουν το δρόμο για απολύσεις, νέα ομηρία και κλείσιμο δομών και υπηρεσιών.
Απέναντι σε αυτή την «κυβερνητική γραμμή παραγωγής» εκμετάλλευσης, αβεβαιότητας επισφάλειας για τις θέσεις εργασίας μας, δεν έχουν άλλο χώρο οι αναμονές, οι «διαβουλεύσεις» και οι «φωτοβολίδες». Δεν έχουν χώρο ούτε οι «νέες» προτάσεις κυβερνητικής έμπνευσης που έρχονται ως προτάσεις από συλλογικά όργανα περί μοριοδότησης των ήδη υπηρετούντων εργαζομένων.
Το βασικό πρόβλημα δεν είναι πως δήθεν λείπει μια νέα διαδικασία επιλογής προσωπικού «προκήρυξη», καθώς οι εργαζόμενοι/νες ήδη υπηρετούν στις δημοτικές δομές. Το βασικό πρόβλημα είναι η καταχρηστική ανακύκλωση των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου για την κάλυψη αναγκών που είναι μόνιμες, προβλέψιμες και απολύτως αναγκαίες για τη λειτουργία των δομών.
Η «προκήρυξη» δεν θεραπεύει την κατάχρηση των διαδοχικών συμβάσεων, αλλά απλώς ανοίγει έναν νέο κύκλο ανταγωνισμού, αβεβαιότητας, αποκλεισμών και πιθανών απολύσεων. Επιπλέον, δεν είναι άμεση, ούτε ασφαλής, ούτε καθολική. Στην πράξη η «προκήρυξη» επιβάλλει σε όλους τους εργαζομένους των ΕΣΠΑ να «μετρηθούν στην Προκρούστεια κλίνη» των κριτηρίων της κυβέρνησης για το εάν αύριο θα έχουν την θέση εργασίας τους!
Ομοίως, η επίκληση «ειδικής μοριοδότησης» δεν λύνει το πρόβλημα. Αντιθέτως, αποκαλύπτει το αδιέξοδο της ίδιας της προκήρυξης, καθώς αποδεικνύεται πως υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να μείνει εκτός ένα μέρος του ήδη υπάρχοντος προσωπικού, δηλ. αυτών που κρατούν όρθιες τις δομές. Ήδη μια τέτοια «λύση» κρίθηκε από το ΣτΕ στην προκήρυξη της 4Κ/2020 (ΒσΣ) ως αντισυνταγματική με περίπου 1.300 εργαζόμενοι να βρίσκονται στον «αέρα» κι να απαιτείται νέα νομοθετική ρύθμιση για να νομιμοποιήσει την αντισυνταγματικότητα και τους Πίνακες του ΑΣΕΠ! Αυτό αποδεικνύει πως η κυβέρνηση μπορεί να ξεπερνά κάθε εμπόδιο του Συντάγματος! Γιατί όχι και στην ορθή αναγνώριση των συμβάσεων ως ΑΟΡΙΣΤΟΥ χρόνου; Η εμπειρία δείχνει πως όταν αφήνουμε τον χρόνο να τρέχει, έρχονται οι ρυθμίσεις «στα κρυφά» και την «τελευταία στιγμή», ώστε να μας βρίσκουν χωρίς οργάνωση, χωρίς συμμετοχή και χωρίς ουσιαστικές δράσεις για την ανατροπή τους.
Ως Αγωνιστικές Κινήσεις Συσπειρώσεις στους ΟΤΑ (Α.ΚΙ.Σ. ΟΤΑ) αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε το αυτονόητο. Ορθή αναγνώριση όλων των συμβάσεων ως αορίστου χρόνου. Παραμονή όλων των εργαζομένων με το πρόγραμμα 55-67 ως την συνταξιοδότησή τους. Νομοθετική ρύθμιση εδώ και τώρα είναι η μοναδική λύση. Το αρμόδιο όργανο του εκάστοτε φορέα αυτοδίκαια προβαίνει με διαπιστωτική πράξη στην ορθή αναγνώριση της σχέσης εργασίας ως αορίστου χρόνου, ακριβώς επειδή οι διαδοχικές συμβάσεις χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών. Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο που διαφοροποιεί ριζικά τη δική μας πρόταση από τη λογική της «προκήρυξης», καθώς δεν ξαναβάζει τους συμβασιούχους να διαγωνιστούν για τις ίδιες θέσεις που ήδη καλύπτουν επί χρόνια, αλλά αναγνωρίζει αυτοδίκαια αυτό που ισχύει στην πράξη.
Γι’ αυτό χρειάζεται οργάνωση από τα κάτω, ενότητα στη βάση, γρήγορες αποφάσεις και κλιμάκωση. Οτιδήποτε κερδήθηκε σήμερα για εργαζόμενους με διαδοχικές συμβάσεις εργασίας έγινε κάτω από την πίεση ενός αποφασιστικού, συνεχούς αγώνα στα χέρια των εργαζομένων . Σήμερα ο δρόμος είναι ο ίδιος, δηλ. με Επιτροπές Αγώνα Εργαζομένων συμβασιούχων σε κάθε Δήμο.
Οι Επιτροπές Αγώνα δεν είναι «σφραγίδες», ούτε παραταξιακά μαγαζιά. Είναι μορφή ενεργής συμμετοχής και δράσης. Ανήκουν στους εργαζόμενους και στον αγώνα τους. Συγκροτούνται με την εθελούσια συμμετοχή από όλους τους άμεσα ενδιαφερόμενους, συνεδριάζουν ανοιχτά και τακτικά, συζητούν/αξιολογούν προτάσεις από όλους και αποφασίζουν δημόσια για τα επόμενες δράσεις τους, με αυτονομία αλλά και επιπρόσθετα προς αυτές των Δ.Σ. στα σωματεία. Είναι αναγκαίες, γιατί ένα Δ.Σ. που συνεδριάζει μια φορά τον μήνα (ή και στο τρίμηνο) δεν μπορεί να απαντήσει στην ταχύτητα των εξελίξεων, ούτε να σηκώσει μόνο του το βάρος της οργάνωσης. Οι Επιτροπές Αγώνα εξασφαλίζουν την συμμετοχή των εργαζομένων, την άμεση ενημέρωση, τη διαρκή παρέμβασή στην ορθή αναγνώριση της σύμβασης εργασίας ως ΑΟΡΙΣΤΟΥ χρόνου, την συλλογική ευθύνη και λογοδοσία. Να μην αφήσουμε να «βαφτίσουν» τις απολύσεις σε προσλήψεις. Δεν τους αφήνουμε να διαλύσουν τις δημοτικές μας δομές, τις οποίες εμείς κρατάμε όρθιες.
Ως Αγωνιστικές Κινήσεις Συσπειρώσεις στους ΟΤΑ (Α.ΚΙ.Σ. ΟΤΑ) θα πρωτοστατήσουμε σε κάθε Δήμο για τη δημιουργία Επιτροπής Αγώνα Εργαζομένων συμβασιούχων. Μαζί με τα αγωνιστικά σωματεία να συγκροτήσουμε ευρύτερες συμμαχίες μέσα από την ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας (γονείς, παιδιά, δημότες, συλλόγους), καθώς η υπεράσπιση όλων των προσχολικών – κοινωνικών δομών και των υπηρεσιών στους Δήμους μας και στα Ν.Π. αυτών προϋποθέτει την αυτοδίκαιη και ορθή αναγνώριση όλου του υφιστάμενου προσωπικού ως ΑΟΡΙΣΤΟΥ χρόνου!
Η απεργία στις 24 Απρίλη είναι το πρώτο βήμα. Ο αγώνας συνεχίζεται με:
- Παρεμβάσεις στα Δημοτικά Συμβούλια.
- Συντονισμό σωματείων/επιτροπών αγώνα ανά περιφέρεια.
- Συνεργασία κι αλληλεγγύη μαζί με τους Συλλόγους Γονέων, κι άλλους τοπικούς φορείς.
- Διαρκή πολύμορφο αγώνα μέχρι να υλοποιηθεί το δίκαιο αίτημα για αυτοδίκαιη και ορθή αναγνώριση όλων των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου.
- Κατάργηση του νόμου Βορίδη και αυτοδίκαιη αποδοχή όλων των θετικών πρωτόδικων αποφάσεων.
Αυτή είναι η μόνη κατεύθυνση, η οποία σέβεται την πραγματικότητα όλων των δημοτικών μας δομών και ευρύτερα όλου του δημόσιου τομέα, καθώς προστατεύει όλους τους εργαζόμενους χωρίς εξαιρέσεις από τον κίνδυνο των απολύσεων. Με αυτά τα αιτήματα, με αυτήν την προοπτική του αγώνα συμμετέχουμε μαζικά στην πανελλαδική απεργία 24 Απριλίου και ώρα 11:00 στην Πλατεία Μεταξουργείου.
Αθήνα, 18-04-2026
Α.ΚΙ.Σ - Ο.Τ.Α. 