Πέρασε 1 μήνας κι κάτι μέρες από τη δημοσίευση της Πρότασης Νόμου, 1 ημέρα μετά την αποστολή του Υπομνήματός μας στην ΚΕΔΕ και στους Δημάρχους, καθώς και 1 μέρα πριν την νέα συνάντηση με το Υπουργείο Εσωτερικών, κι η ΔΑΣ ΟΤΑ/ΚΚΕ βρήκε τον πραγματικό της εχθρό. Όχι την κυβέρνηση κι το Υπουργείο, αλλά τους εργαζόμενους/ες, που δεν μπαίνουν στα καλούπια της κομματικής της γραμμής. Ποια είναι τελικά η γραμμή της ΔΑΣ ΟΤΑ/ΚΚΕ; Η αφωνία στο Υπουργείο; Τα «γαβγίσματα» στη ΚΕΔΕ; Η μονιμοποίηση με προϋπόθεση την κρατική χρηματοδότηση της μισθοδοσίας, την οποία υποστηρίζουν τα στελέχη τους μέσα στις αίθουσες των δημοτικών συμβουλίων;
Δυστυχώς, επέλεξε την συγκεκριμένη στιγμή να κατηγορήσει τις Αγωνιστικές ΚΙνήσεις Συσπειρώσεις στους ΟΤΑ (Α.ΚΙ.Σ. ΟΤΑ) ως «πλυντήριο» της κυβέρνησης και της Ε.Ε., πως δήθεν θέλουμε τους συμβασιούχους «πελατάκια» των δημάρχων και απολυμένους. Τόση λάσπη, τόση αγωνία να διαστρεβλωθεί η αλήθεια, δεν είναι τυχαία. Όταν η ΔΑΣ ΟΤΑ δεν μπορεί να απαντήσει πολιτικά, όταν δεν έχει καμία πρόταση, όταν δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί με επιχειρήματα, τότε πετά λάσπη και κατασκευάζει εχθρούς.
Κι όμως, η αλήθεια είναι απλή! Η Πρόταση Νόμου σε Διαβούλευση των Αγωνιστικών ΚΙνήσεων Συσπειρώσεων στους ΟΤΑ (Α.ΚΙ.Σ ΟΤΑ) υπηρετεί χωρίς παρωπίδες το αίτημα για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Είναι μια συγκεκριμένη, καθαρή και αγωνιστική πρόταση, η οποία επιχειρεί να ανοίξει το δρόμο της σύγκρουσης απέναντι στο καθεστώς της ομηρίας, της ανακύκλωσης και της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Έχει ως σκοπό την πρόληψη και καταστολή της κατάχρησης των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου και τη διασφάλιση του αποτελεσματικού μέτρου προστασίας των εργαζομένων, που καλύπτουν τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες, την αυτοδίκαιη αναγνώρισή τους ως ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.
Η ΔΑΣ ΟΤΑ ισχυρίζεται πως δήθεν παραδίδουμε τους εργαζόμενους στους δημάρχους. Ψέμα. Το άρθρο 3 προβλέπει πως το αρμόδιο όργανο ΜΕΡΙΜΝΑ ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣ για την ορθή αναγνώριση της σύμβασης ως αορίστου χρόνου, υποχρεώνοντάς το με πράξη να διαπιστώσει αυτό που αποδεικνύεται από τα πραγματικά δεδομένα της εργασίας. Επίσης, το άρθρο 4 προβλέπει κατάταξη σε θέση ΙΔΑΧ, σύσταση προσωποπαγούς θέσης όπου δεν υπάρχει κενή θέση, αναγνώριση συνολικού χρόνου υπηρεσίας και απαγόρευση δυσμενέστερης μεταχείρισης. Αυτά είναι «πελατειακή σχέση» ή είναι χτύπημα στην αυθαιρεσία;
Η ΔΑΣ ΟΤΑ λέει πως στέλνουμε τους συμβασιούχους στα δικαστήρια. Άλλο ψέμα. Το άρθρο 5 χαρακτηρίζει την επαναλαμβανόμενη απασχόληση σε δομές, προγράμματα ή υπηρεσίες που ανανεώνονται και καλύπτουν διαρκή κοινωνική ή διοικητική λειτουργία ως ισχυρή ένδειξη κατάχρησης. Δηλαδή εκεί που οι κυβερνήσεις, οι δήμαρχοι και οι διοικήσεις βαφτίζουν τις πάγιες ανάγκες ως «προσωρινές». Εμείς λέμε τέλος στην κοροϊδία. Προστασία από την κατάχρηση μέσω της αυτοδίκαιης αναγνώρισής τους ως ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.
Η ΔΑΣ ΟΤΑ παρουσιάζει τις εξαιρέσεις του άρθρου 7 σαν τάχα αποκλεισμό όλων των συμβασιούχων. Πρόκειται για συνειδητή διαστρέβλωση. Το άρθρο 7 δεν εξαιρεί όποιον βαφτίζει αυθαίρετα ο Δήμος «εποχικό» ή «έκτακτο». Εξαιρεί μόνο τις πραγματικά πρόσκαιρες, γνήσια εποχικές, απρόβλεπτες ή μη επαναλαμβανόμενες ανάγκες, και μόνο εφόσον αυτό αποδεικνύεται «ειδικά και πλήρως». Άρα, όταν μια ανάγκη επαναλαμβάνεται, όταν μια υπηρεσία λειτουργεί σταθερά, όταν οι συμβασιούχοι καλύπτουν κανονικές ανάγκες του Δήμου, δεν μπορούν να κρύβονται πίσω από την ταμπέλα της «προσωρινότητας». Εκεί ακριβώς αποκαλύπτεται η κατάχρηση που η Πρόταση Νόμου σε Διαβούλευση θέλει να χτυπήσει.
Όσο για το άθλιο υπονοούμενο πως είμαστε «λιβανιστήρι» της Ε.Ε., επιστρέφεται πίσω ως πολιτική αθλιότητα παλαιοκομματικού τύπου. Οι Α.ΚΙ.Σ ΟΤΑ δεν προσκυνούν ούτε κυβερνήσεις, ούτε δημάρχους, ούτε Ε.Ε., ούτε κομματικά επιτελεία. Ως συνδικαλιστική παράταξη αξιοποιούμε κάθε ρωγμή, κάθε αντίφαση, κάθε νομικό και πολιτικό πεδίο που μπορεί να ενισχύσει και να δικαιώσει τον αγώνα των εργαζομένων για μόνιμη και σταθερή εργασία. Δεν χαρίζουμε κανένα εργαλείο στους εργοδότες και στις κυβερνήσεις. Δεν εγκαταλείπουμε κανένα δικαίωμα στο όνομα μιας δήθεν «καθαρής» αδράνειας, η οποία τελικά αφήνει τους συμβασιούχους μόνους απέναντι σε κυβερνήσεις, σε δημάρχους, σε πελατειακούς μηχανισμούς και σε δικαστικές διαδικασίες που οδηγούν σε απολύσεις.
Οι συμβασιούχοι δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Ούτε των Δημάρχων, ούτε των κυβερνήσεων, ούτε των κομμάτων, ούτε των συνδικαλιστικών παρατάξεων. Είναι εργαζόμενοι/ες που κρατούν όρθιες κρίσιμες υπηρεσίες των Δήμων, καλύπτουν τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες και έχουν δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Δεν θα τους χαρίσουμε ούτε στην κυβερνητική πολιτική της ομηρίας, ούτε στις δημοτικές αρχές που τους χρησιμοποιούν ως φτηνό και αναλώσιμο προσωπικό, ούτε σε όσους καταγγέλλουν χωρίς σχέδιο σύγκρουσης, χωρίς αγωνιστική κλιμάκωση και χωρίς προοπτική νίκης.
Η ΔΑΣ ΟΤΑ ας απαντήσει καθαρά. Θέλει να δοθεί σήμερα πολιτική, συνδικαλιστική και νομοθετική μάχη για να σταματήσει η άθλια κυβερνητική πολιτική των καταχρηστικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου, μέσω της αυτοδίκαιης αναγνώρισης ως ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ; Θέλει να μπει φρένο στις αγωγές και εφέσεις των «απολύσεων», στην ανακύκλωση της ομηρίας, στη διάταξη Βορίδη και τις εξειδικεύσεις αυτής, στον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης που χτυπά όχι μόνο τους συμβασιούχους, αλλά και όλους τους εργαζομένους; Ή προτιμά να καταγγέλλει τους πάντες, αφήνοντας εδώ και χρόνια τους συμβασιούχους να καίγονται στην εργασιακή ομηρία και ανασφάλεια; Καληνύχτα ΔΑΣ ΟΤΑ/ΚΚΕ! Οι εργαζόμενοι δεν έχουν ανάγκη τους αφορισμούς σας. Έχουν ανάγκη από προτάσεις με σχέδιο δράσης, από ενότητα και αγώνα, καθώς και από την προοπτική νίκης στις διεκδικήσεις τους. Αυτόν το κόσμο θα τον αλλάξουμε εμείς!
Οι Αγωνιστικές ΚΙνήσεις Συσπειρώσεις στους ΟΤΑ (Α.ΚΙ.Σ. ΟΤΑ) καλούμε ΟΛΟΥΣ τους συμβασιούχους, τα σωματεία και τους μόνιμους εργαζόμενους στους Δήμους να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους. Με Γενικές Συνελεύσεις, με επιτροπές αγώνα, με κοινές αποφάσεις, με παρεμβάσεις σε Δημοτικά Συμβούλια, με πίεση στη γραφειοκρατία της ΠΟΕ ΟΤΑ και κυρίως με αγωνιστικές δράσεις μέσα στην κοινωνία. Να γίνει η Πρόταση Νόμου υπόθεση του ίδιου του κλάδου. Όχι άλλη αναμονή. Όχι άλλη «αδράνεια». Όχι άλλη ομηρία. Όχι άλλες απολύσεις. Τώρα, νομοθετική ρύθμιση για την αυτοδίκαιη αναγνώριση ως ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ όλων των συμβασιούχων που καλύπτουν τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες στους φορείς τους — χωρίς όρους και προϋποθέσεις, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς νέες ομηρίες — με πλήρη εργασιακά, μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Αθήνα, 26-05-2026
Α.ΚΙ.Σ - Ο.Τ.Α. 